Chriskras

24 juni 2009

Foutje

Er zijn wel eens van die dagen dat het allemaal niet zo lekker loopt. Meestal heeft dat bij mij te maken met hoofdpijn. Dan wil het gewoon niet en sta ik uren in de winkel om vervolgens met niets of met afschuwelijk spul thuis te komen. Daardoor kwam het dat ik in de vriezer twee biefstukjes vond van de AH.

Ik had het natuurlijk kunnen weten, maar ja, met zo'n slechte dag. Manlief merkte al op: Wat zijn ze mooi rond.

Ze zagen er heerlijk uit maar wat waren ze ontzettend, afschuwelijk, enorm, walgelijk vies! Het was nog niet eens de smaak, alhoewel die ook niet om over naar huis te schrijven was, maar het mondgevoel. Ken je dat, dat je bepaalde dingen niet lekker vindt omdat het naar voelt in je mond? Dat heb ik bijvoorbeeld met koolraap. En nu had ik het ook: Het was geen lekker stevige, sappige biefstuk, het was geen smakelijk grof gemalen tartaar, het was PLAKVLEES!! Bah!

Labels: boodschappen, vlees

29 januari 2009

Minder is meer

Vorige week waren Manlief en Dame 1 samen boodschappen gaan doen. Natuurlijk hoort daar een lekker broodje bij en ze eindigden bij Tasty. Daar aten ze de lekkerste, de allerlekkerste hamburger ooit en ik moest zeker een keer proeven zodat ik de hamburger kon namaken.

De beschrijving was een grote hamburger met heel veel lekker cheddar. En er zaten sla, tomaten en uien op (maar de sla en tomaten hadden ze geskipt) en een ontzettend lekker sausje. Fris, met iets van mayonaise en natuurlijk niet te vergeten truffelsmaak. Zonder ook maar geproefd te hebben, besloot ik de hamburger maar na te maken. Ik vond het wel wat kaal klinken, maar goed, Manlief en Dame 1 waren er enthousiast over. En omdat het zo weinig was (voor een "normale" hamburger bak ik spek en uien uit en snijd ik ringen rauwe ui en augurken, er moet mosterd, may en ketchup op en nog meer) leek het me een mooie maaltijd voor als het even snel en gemakkelijk moet.

Natuurlijk kan ik zelf hamburgers maken, maar de hamburgers van mijn slager zijn uit de kunst, dus waarom moeilijk doen als het op een makkelijke dag ook makkelijk kan? De hamburgers bakken was op de grill geen kunst, en dikke plakken cheddar is ook niet zo moeilijk. Maar dat sausje... Ik maakte een combinatie van mayonaise (Calve kan wel zeggen dat zij de lekkerste mayo hebben, maar die van Remia is veel lekkerder. Ok die van mijzelf nog lekkerder, maar waarom moeilijk...), een klein lepeltje grove mosterd, wat peper en zout en een scheutje witte truffelolie. Voor het frisse een schep zure room (had ik nog staan, maar anders is joghurt ook wel lekker denk ik) erdoor. En Dat alles op een sesambroodje en voila: nagemaakt! Volgens Menlief en Dame 1 was de mijne nog lekkerder dan die van Tasty. Wel iets kleiner (die van Tasty weegt 180 gram!).

Voor mijzelf natuurlijk wel sla en tomaat erop, want dat vind ik lekker en het oogt natuurlijk leuk! En ik (en ook Dame 2) moet ze gelijk geven: Er zit niet veel op, maar het is lekker!

Labels: vlees

25 maart 2008

Rosbief met mijn nieuwe thermometer

Nadat Grappa weer was thuisgekomen en alle medicamenten had gehad, was het tijd voor het inwijden van mijn nieuwe thermometer.

Ik kook graag,maar heb eigenlijk nooit grote stukken vlees gebraden in de oven. Het doet me denken aan de rollades bij oma's en opa. Met de komst van mijn nieuwe thermometer moest daar natuurlijk verandering in komen. Na bestudering van allerlei lijstjes met kerntemperaturen en geploeg door het www had ik zaterdag besloten om een stuk vlees in de oven klaar te maken, ergens met de pasen. Helaas zijn ze hier geen lammetjeseters, dus koos ik, neutraler, voor rosbief.

Garen op lage temperatuur vind ik erg interessant. Niet alleen door alle theoretische wetenswaardigheden (met veel plezier lees ik nu Op zoek naar perfectie van Heston Blumenthal) maar ook vanwege de praktische kanten eraan. Wanneer ik gasten krijg, moet alles perfect en goed geregeld zijn. Heel belangrijk vind ik het dat ik niet continue in de keuken sta te zweten. Dat betekent dus dat alles bijna tot in de puntjes voorbereid is. Een groot stuk vlees waar je niet naar hoeft om te kijken is dan natuurlijk ideaal! Nu dus de test...

Op de site van Jurgen vond ik dat wat ik nodig had: Rosbief gegaard op lage temperatuur met praktische aanwijzingen.

Ik had al eerder deze week mijn oventemperatuur gechecked en die bleek toch behoorlijk overeen te komen met de echte temperatuur. Verder had ik ook ergens (waar?) gelezen dat bij de bereiding de oventemperatuur ca. 15 graden hoger gezet moest worden met de kerntemperatuur. De kerntemperatuur van de thermometer ingesteld op 50 graden, de oven op 65. De rosbief gekruid met peper en zout en in olijfolie op het heetste vuur dat ik heb (en dat is niet zoveel) even rondom aangebraden (zie ook weer het artikel van Jurgen met de link naar de Maillard-reactie). En toen hup, de oven in. Het was wat spelen met de knoppen, want de kerntemperatuur werd snel bereikt en liep toen ook nog wat op. Dus toch de temperatuur iets getemperd. De + 15 graden zijn toch iets teveel van het goede.

Aan het eind van de middag vroeg Manlief of het niet eens tijd werd om "die rollade" in de oven te zetten, want dat moest toch zo lang? Grmpffff.

Bij de rosbief een bearnaise saus, wat asperges (die toch echt op moesten)die zacht waren gegaard in de olie en knapperig gebakken aardappeltje. De asperges waren natuurlijk niet wat echte asperges moeten zijn. Ik kijk uit naar de echte, hollandse asperges. Bij navraag bij schoonmoeder die in het Salland woont, bleek dat de asperges al wel afgedekt zijn. Het seizoen daar start op 27 april, dus nog even een maandje wachten. Toch eens navragen of ze bij de verjaardag van Dame 2 al niet wat kan meenemen.

Ik was echt ontzettend benieuwd naar het resultaat van de rosbief, want op de eerste plaats dus een test en op de tweede plaats gehaald bij AH XL. Nu haal ik over het algemeen mijn vlees bij de echte slager, maar dat kwam er van de week niet van en ik ben niet vaak positief over het vlees van de supermarkt.

Sappig, mals, en rood, bloedrood.

Labels: hebbedingen, hoofdgerecht, vlees

18 juli 2007

Rawfood

Cheffen schreef er al over: raw food. Geweldig plaatje erbij van een aantal modellen in vleeskleding (iets dat overigens niet nieuw is; in 1998 plukte ik een artikel van internet over de tentoonstelling van een vleesjurk).

Rawfood. Daar moest ik meer van weten. Nu was ik al ge-interesseerd in raw food voor mijn honden (BARF; Bones And Raw Food) en ben ik ervan overtuigd dat deze manier van voeden voor hen geweldig is. Ze smullen in ieder geval dagelijks van het kant-en-klare versvlees en zijn zeer tevreden met aanvullingen in de vorm van rauwe kip, konijn, haas en wat al niet meer met bot en al. Jaja, ik hoor het al: maar die kippenbotjes? Ga maar lezen, want als ik dat uit ga leggen dwaal ik teveel af!

Rawfood of living food dus. Nu zijn mijn associaties bij die woorden toch net wat anders dan wat er mee bedoeld wordt. Bij raw food denk ik aan lekkere bloederige biefstukken, carpaccio en broodjes tartaar, bij living food aan oesters en mosselen. Nou niet dus! Ik citeer maar even van de site Rawfood:

Levende rauwe voeding bestaat uit geweekte en ontspruitte bonen, granen, noten en zaden. Rawfood is rauw, althans niet verhit boven de 40 graden, het is biologisch, vrij van dierlijke vettten zoals vlees en zuivel en het is niet genetisch gemanipuleerd.
Rauwe voeding is wat je van de bomen en struiken plukt en zonder verdere bewerking kan eten ...

En uit de faq van die site:
Rawfood wordt gezien als 'schoon' voedsel.
Onder levende voeding wordt verstaan;
voedsel het liefst puur zoals de natuur aanbiedt.
Passend bij onze handen(en bij onze tanden, nee we zijn geen vlees-eters!)
onze vingers zijn uitermate geschikt voor het pellen van fruit en plukken van groenten.
Voedsel onbewerkt althans zeker niet hoger verhit dan rond de eigen lichaamstemperatuur.
Levend voedsel heeft levenskracht!

Het zal vast wel hartstikke gezond (biologisch, plantaardig) zijn en ook wel lekker (als ik Miss Books geloof). Ik heb wat recepten bekeken en bij sommige zou ik zo zeggen: Ja, dat ga ik een keer maken!

Ik ben gek op fruit, noten en groenten, pitjes en zaadjes, maar waar het bij mij fout gaat is het zweverige: Levend voedsel geeft prana (levenskracht), blablabla.

En hoezo zijn wij geen vlees-eters? Ik heb nog even mijn bioboek tevoorschijn gehaald en ik denk toch dat mijn gebit het meest overeenkomt met dat van de gibbon (een familie van de mensapen), een alleseter.

Voor vanavond voor mij dus RAW (of is het nu antiraw?): steak tartare!

Nodig:
- 1 pond tartaar (voor de echte diehards: 1 pond mooie biefstuk)
- 2 hele verse eieren
naar smaak: fijngesnipperde ui, fijngesnipperde augurk, kappertjes, peper, zout, worchestershiresaus, cayennepeper, currysaus, tomatenketchup, tabasco

Voor het serveren:
8 witte geroosterde boterhammen
4 gekookte eieren
mayonaise
curry

Doen:
Voor de diehards: hak de biefstuk fijn (niet met een keukenmachine, dan wordt het blubber) met een mes (of eventueel door een gehaktmolen) tot een mooie tartaar ...

Meng alle ingredienten voor de tartaar door elkaar. Gewoon uitproberen wat je lekker vindt, de een houdt tenslotte meer van ui dan de ander. Pas op met de tabasco en de cayennepeper!
Als de massa wat te vochtig is geworden kan je er wat paneermeel of een verkruimelde beschuit doorheen doen.

Verdeel de tartaar over de boterhammen. Garneer met plakje gekookte eieren, wat mayonaise en eventueel wat currysaus.

Labels: vlees

30 mei 2007

Blanquette de veau

Volgens een recept van mijn moeder...

Nodig:

500 gram kalfsschouder
500 gram kalfsborst
1 waspeen
1 ui
1 kruidnagel
1 takje tijm
250 gram witte champignons
12 hele kleine uitjes
100 gram boter
40 gram bloem
1/8 liter room
2 eidooiers
beetje citroensap
peper & zout

Doen:

Snijd het vlees in grote brokken en snipper de peen grof. Pel de ui. Veeg de champignons schoon (snijd de grote in kwarten, kleinere doormidden en laat de kleintjes heel). Pel de 12 kleine uitjes. Doe het vlees in de pan, samen met de wortel, de hele gepelde ui waarin je de kruidnagel steekt, het takje tijm en zout. Schenk er zoveel water op dat het net onderstaat. Breng het aan de kook en laat het vervolgens zachtjes sudderen totdat het vlees gaar is. De tijd is afhankelijk van de kwaliteit van het vlees en de leeftijd van het dier, en kan variëren van 1 tot 2 uur.

Verhit een klont boter in de pan en bak de paddenstoelen zachtjes. Ga door tot het vocht verdampt is. Laat ze niet kleuren! Wegzetten. Doe de uitjes in het steelpannetje met een klont boter en een half glas water. Breng aan de kook en zet het deksel er schuin op. Laat ze op laag vuur in ca. 15 minuten gaar worden terwijl ondertussen het vocht verdampt. Schud de pan af en toe. Als ze gaar zijn, apart zetten.

Maak een beurre manie door 50 gram boter met 40 gram bloem door elkaar te prakken. Haal de ui met de kruidnagel uit het vlees. Doe het boter/bloemmengsel al roerend bij het vlees en laat de saus binden. Kook nog 5 minuten en draai het vuur uit. Klop de twee eidooiers los met de room en een eetlepel citroensap en roer dit mengsel door de (niet meer kokende) stoofpot. Zet het vuur weer aan en laat het mengsel onder voortdurend roeren verder binden. Koken mag niet meer!!!! Breng alles op smaak met peper en zout. Doe de champignons en de uitjes erbij en laat nog twee minuten staan.

Erbij:

Serveren met gekookte rijst. Wijn: een Chardonnay

Het recept gaat uit van gelijke delen schouder en borst. Wanneer de slager geen kalfsborst heeft, neem dan alleen schouder. Ander vlees is te mager en vraagt een andere bereiding.

Labels: hoofdgerecht, vlees