Chris... Eten en drinken
  • Kok Robin
  • Aan tafel met Tanja
  • Culinair Atelier
  • Bourgondie
  • Ideas in Food
  • Eetschrijven
  • Edith's digitale keuken
  • Wat eet ons
  • Mevrouw Gerritsen
  • La Cucina del Sole
  • Uit de keuken van Arden
  • Kookjegek
  • Herberg De Ketel en de Kurk
  • Koken met Karin
  • M's blog
  • Ministerie van eten en drinken
  • Desert Candy
  • De Doordeweekse keuken
  • Taste of Matisse
  • Restaurantrecensies van Carla
  • RozeMarijn
  • Klary Koopmans
  • Informatief

     

    25 maart 2008

    Rosbief met mijn nieuwe thermometer

    Nadat Grappa weer was thuisgekomen en alle medicamenten had gehad, was het tijd voor het inwijden van mijn nieuwe thermometer.

    Ik kook graag,maar heb eigenlijk nooit grote stukken vlees gebraden in de oven. Het doet me denken aan de rollades bij oma's en opa. Met de komst van mijn nieuwe thermometer moest daar natuurlijk verandering in komen. Na bestudering van allerlei lijstjes met kerntemperaturen en geploeg door het www had ik zaterdag besloten om een stuk vlees in de oven klaar te maken, ergens met de pasen. Helaas zijn ze hier geen lammetjeseters, dus koos ik, neutraler, voor rosbief.

    Garen op lage temperatuur vind ik erg interessant. Niet alleen door alle theoretische wetenswaardigheden (met veel plezier lees ik nu Op zoek naar perfectie van Heston Blumenthal) maar ook vanwege de praktische kanten eraan. Wanneer ik gasten krijg, moet alles perfect en goed geregeld zijn. Heel belangrijk vind ik het dat ik niet continue in de keuken sta te zweten. Dat betekent dus dat alles bijna tot in de puntjes voorbereid is. Een groot stuk vlees waar je niet naar hoeft om te kijken is dan natuurlijk ideaal! Nu dus de test...

    Op de site van Jurgen vond ik dat wat ik nodig had: Rosbief gegaard op lage temperatuur met praktische aanwijzingen.

    Ik had al eerder deze week mijn oventemperatuur gechecked en die bleek toch behoorlijk overeen te komen met de echte temperatuur. Verder had ik ook ergens (waar?) gelezen dat bij de bereiding de oventemperatuur ca. 15 graden hoger gezet moest worden met de kerntemperatuur. De kerntemperatuur van de thermometer ingesteld op 50 graden, de oven op 65. De rosbief gekruid met peper en zout en in olijfolie op het heetste vuur dat ik heb (en dat is niet zoveel) even rondom aangebraden (zie ook weer het artikel van Jurgen met de link naar de Maillard-reactie). En toen hup, de oven in. Het was wat spelen met de knoppen, want de kerntemperatuur werd snel bereikt en liep toen ook nog wat op. Dus toch de temperatuur iets getemperd. De + 15 graden zijn toch iets teveel van het goede.

    Aan het eind van de middag vroeg Manlief of het niet eens tijd werd om "die rollade" in de oven te zetten, want dat moest toch zo lang? Grmpffff.

    Bij de rosbief een bearnaise saus, wat asperges (die toch echt op moesten)die zacht waren gegaard in de olie en knapperig gebakken aardappeltje. De asperges waren natuurlijk niet wat echte asperges moeten zijn. Ik kijk uit naar de echte, hollandse asperges. Bij navraag bij schoonmoeder die in het Salland woont, bleek dat de asperges al wel afgedekt zijn. Het seizoen daar start op 27 april, dus nog even een maandje wachten. Toch eens navragen of ze bij de verjaardag van Dame 2 al niet wat kan meenemen.

    Ik was echt ontzettend benieuwd naar het resultaat van de rosbief, want op de eerste plaats dus een test en op de tweede plaats gehaald bij AH XL. Nu haal ik over het algemeen mijn vlees bij de echte slager, maar dat kwam er van de week niet van en ik ben niet vaak positief over het vlees van de supermarkt.

    rosbief lang in de oven
    Sappig, mals, en rood, bloedrood.

    Labels: , ,

    8 maart 2008

    Delicious. parelhoen

    Kookbladen en -boeken lees ik met veel plezier. Toch maak ik weinig maaltijden klaar waarin ik gebruik maak van recepten. Een recept is voor mij meestal een handleiding voor de hoeveelheden en de temperatuur, maar verder doe ik maar wat! Het gevolg is dat er dan dus wel eens iets mislukt. Geluk had ik met de bieten-aardappeltaart uit het Kerstnummer van de Delicious. Die was goed gelukt en hartstikke lekker.

    Gisteren had ik trek in zuurkool (lekker gestoofd in witte wijn en appelsap en stukjes ganzenlevermousse erdoor). De Dames wilden aardappelpuree. "Mam, met truffel erdoor!" Dat vond mam een goed idee, want dat was ook lekker bij de zuurkool. Nu nog vlees, vis of.... parelhoen.

    In het laatste nummer van Delicious. stond een artikel met recept om de perfekte parelhoen te bereiden; zowel sappige poten als sappige borstfilets. Iedere maand behandelen de auteurs van Cook & Chemist, Eke Marien en Jan Groenewold, een item, waarbij gebruik wordt gemaakt van nattur- en scheikundige kennis voor het bereiden van vlees, vis en al wat meer. Het "moleculaire" koken waar iedereen zo vol van is en dat je, met bijvoorbeeld dit boek en allerlei handige texturen tegenwoordig ook thuis kunt doen.

    Het is vernieuwend, het is anders... jaja. Ik kan me herinneren dat mijn moeder zich 30 jaar geleden ook al bezig hield met het garen op lage temperaturen (mam, corrigeer me als dat niet zo is en anders: Vertel!). Maar goed, het heeft altijd al mijn interesse gehad. Het recept voor de perfecte parelhoen behandelt als eerste het hoe en waarom: hoe komt het dat bij gevogelte de borst droog is en de poten sappig en mals bij bereiding van een hele vogel? Poten bestaan uit veel bindweefsel, dat pas mals wordt na lange verhitting. Borst bestaat voornamelijk uit spierweefsel, dat eigenlijk niet te heet mag worden bereid, want dan wordt het taai. Dat is dus een probleem bij het bereiden van een gehele vogel. De oplossing ligt volgens de schrijvers in het cree-eren van een temperatuurverschil tussen borst en poten. Dit doen ze door de borst af te koelen met ijszakjes. Hierdoor wordt de borst teruggekoeld tot 2 graden, terwijl de poten op kamertemperatuur komen. Dat geeft een verschil van 20 graden en die twintg zijn essentieel voor het verkrijgen van een lekkere hoen. Daarnaast wordt gebruik gemaakt van een fond waarin de hoen ligt. Deze fond geleidt warmte en geeft smaak.

    Vervolgens staat er dan het recept. En natuurlijk had ik dat hele recept niet bekeken, dus wat er in en op de parelhoen ging was niet volgens het boekje (ik had namelijk geen verse salie en ook geen venkelzaad, foei!). Ook essentieel tegenwoordig in de moderne, moleculaire keuken is een oventhermometer met sensor. Heb ik ook niet, dus direct maar op mijn verlanglijst voor aanstaande verjaardag gezet.

    parelhoenNadat 's middags de borst had staan koelen, aten we dus 's avonds de perfecte parelhoen. Ik moet zeggen dat de borst nog sappiger was dan de poten! De hoen was dus al uit de kunst, maar als ik nou zometeen ook nog zo'n thermometer zou krijgen, dan ga ik aan de slag met kip, fazant, eend, gans en alles wat nog meer vliegt!

    Labels: , ,

    27 februari 2008

    De Dames en koken - update dag 2

    Tja, wat zal ik er eens van zeggen. Net als Meneer Wateetons hebben wij wel eens een ah shit-moment. Nu vind ik het wel leuk om dat soort momenten van anderen te lezen, maar eigen momenten zijn toch minder!

    Allereerst kwam vriendin met kids niet. Dat is niet zo erg: zonder hen zou pizza's maken net zo leuk zijn. Dus gingen de meiden aan de slag. En deze keer had mama zich niet aan het recept gehouden. Tja, mama's doen ook wel eens iets niet goed!


    Je ziet het al: het werd een geklodder van jewelste! En eindigde met een bol deeg die maar bleef rijzen en rijzen... Sterker nog; het is nog niet ge-eindigd. We besloten de pizza maar te skippen en aangezien het dinsdag was (dinsdag is hier thuis patat-dag) hebben we dat maar gegeten. (overigens wel een goede test voor mij: ik heb geen last meer van patat en broodjes frikandel speciaal!).

    Die bol deeg... ik vond het zonde om het weg te gooien en heb hem in de koelkast gezet. Wel met van die angstbeelden dat als ik de koelkast zou opendoen, er een lading gerezen deeg uit zou komen golven. Gelukkig was dat zojuist niet het geval. Dat zou wel een afschuwelijk ah shit moment zijn geweest!

    Overigens heeft Dame 2 besloten om vandaag steak tartare te gaan eten. Niet echt koken, maar wel veel snijden. Spannend!

    Labels: , , ,

    1 september 2007

    Kaasfondue

    Ergens in het weekend komt vriendinlief altijd bij ons eten. In de zomer is dat meestal op de vrijdag en in de winter op de zaterdag,maar ook vaak op de vrijdag of de donderdag of dinsdag of ....
    Vriendinlief is de suikertante van de Dames en zo nu en dan pakt ze flink uit en verwent ze enorm. Welke idioot geeft nou aan twee Dames zomaar een Nintendo DS met een spelletje of voor de verjaardag een nieuwe fiets? Zij dus. Van ieder ander zou ik dat niet kunnen hebben, zulke grote cadeaus, maar van haar wel. Ze is eigenlijk een stukje van het gezin en is dus altijd welkom.
    Wanneer ze in het weekend langskomt, wil het wel eens gebeuren dat Manlief kookt. Nu wilde ik gisteren andijviestampot met spekjes want daar vond ik het toch wel weer voor, maar Manlief besloot dat het kaasfondue zou worden. Niet dat ik dat erg vind: ik vind het lekker en hij kookt...

    Een hele tijd geleden maakte hij voor het eerst kaasfondue naar het recept van Tanja. Dat was een prima recept. En vanaf die tijd mocht hij de fondue maken. Eerst nog in een gewone pan, want we hadden niets anders. Prut afwassen enzo. Dus hebben we op een gegeven moment onszelf maar een caquelon cadeau gedaan.
    En op mijn cadeaulijstje moet iknu ook maar eens een goed rechaud zetten!

    Het recept van Tanja is in de afgelopen jaren wel wat veranderd. Zo voegen we, naaste de Gruyere en de Emmenthaler ook wat Appenzeller toe. Meer smaken durven we (vanwege de Dames) nog niet aan, maar van de kaasboer kreeg ik de tip om ook nog wat pittige Gorgonzola toe te voegen. Dat is wellicht iets voor de volgende keer.

    In het verleden werd de fondue gegeten met brood, augurken en Amsterdamse uien, maar dat is ook veranderd: selderijstengels, radijsjes, komkommer, grote gebakken champignons en ander groenvoer doen het goed bij de fondue (en nog gezond ook).

    En een belangrijke wijziging is de vervanging van de kirsch. Bij een van de kaasfonduekooksessies bleek de kirsch op. Manlief verving het zeer creatief door grappa en dat is een goede wijziging.
    En lustte de Dames voorheen geen kaasfondue, nu staan ze te springen!
    "Als er maar geen alcohol in zit, papa." "Nee hoor, schatje, alleen maar wat witte wijn..."

    Labels: , ,

    30 juli 2007

    Lasagne alla Bolognese

    Over het algemeen ben ik hier thuis van het voer. Ik bedenk, boodschap en kook. Maar heel soms zwaait manlief de pollepel. Zijn favoriete gerecht om te maken is Spaghetti Bolognese. En dan moet je niet denkn dat hij zich er gemakkelijk vanaf maakt. Alles gaat op een bepaalde manier de pan in en daar mag ik me niet mee bemoeien. Lekker toch? Helemaal wanneer de spaghetti weer overheerlijk smaakt. Ik zal hem eens vragen om zijn recept publiek te maken, want het smaakt toch anders dan wanneer ik het maak! Het ene fijne is dat er voor me wordt gekookt. Dat gebeurt niet zo vaak, dus als dat gebeurt, dan geniet ik dubbel. Het andere fijne is, dat manlief altijd een enorme pan saus maakt. Wat over is verdwijnt dus altijd in de vriezer en dat is altijd handig.

    Zoals ook vandaag bleek. Op mijn beeldscherm staat een weerdingetje van Google. Daarop staat de temperatuur in Den Haag. Die was vanochtend dus prut: 12 graden stond er in mijn beeldscherm. Dat Google dingetje kan je ook voor andere plaatsen instellen, dus deed ik klik en daar verscheen het: Brescia 24 graden. Ik was direct weer in vakantiestemming en besloot dus Lasagne te gaan eten. En toen kwam die bak uit de vriezer goed van pas.

    Als ik in een goede bui ben, wil ik wel zelf pasta draaien. Die goede bui had ik wel, maar met het vakantiestemming gevoel kwam ook een ik-moet-nog-zoveel-doen-gevoel, dus geen zelfgemaakte pasta. De supermarkt hier verkoopt geen verse pasta, dus vandaag gedroogde pasta. Voorheen liep ik altijd te stoeien met die vellen; ze bleven altijd veel te hard, ondanks dat er op het pak stond dat ze niet voorgekookt hoefden te worden. Toen een keer de saus wat waterig was, bleek dat de oplossing, want de lasagne was perfect.

    Eigenlijk is het meeste werk aan de lasagne de Bolognese saus, want een bechamelsaus zit zo in elkaar. Ik kan daar wel een recept van opschrijven, maar in de eerste plaats is het overal te vinden en in de tweede plaats doe ik maar wat: klontje boter, lepel bloem, oh, nog een lepeltje bloem erbij. Laten garen, melk erbij, roeren, nog een beetje melk of niet, peper, zout en nootmuskaat. En klaar is Chris.



    En dan laagjes in de schaal: bechamel, lasagne, bolognese, veel kaas, bechamel tot de schaal vol is. En dan in de oven. Lekker lang en niet al te heet.

    Labels: , ,

    3 juni 2007

    Oma's kip

    Mijn oma maakte altijd geweldige kip. Grote pannen vol (want ze heeft een grote achterban), heerlijk. Ze heeft me ooit het geheim verteld...

    Nodig:
    Mijn oma zou naar de boer gaan, daar een paar mooie kipjes uitzoeken, ze eigenhandig de kop afslaan en plukken, want er gaat niets boven superverse kip. Eigenlijk is dit dus wel een heel belangrijk onderdeel van het recept. Helaas ben ik aangewezen op de poelier. Dus daar mooie kippetjes uitzoeken en vragen of hij (de poelier) deze in mooie stukken wil verdelen.
    Peper en zout en eventueel andere kipkruiden die je lekker vindt; volgens mijn oma maakt dat niet zoveel uit, want smaken verschillen.
    Verder een heeeeele grote braadpan voor veel kip!

    Doen:
    Tja, en dit is dus het geheim: je bedenkt wanneer de kip gaat eten, Het liefst ergens verder op in de week. De hele week kook je netjes je hollandse avondmaal (stukje vlees, groente, aardappeltje). De jus die je iedere avond over hebt bewaar je telkens. De karbonaadjes jus, de gehaktballen jus, de biefstuk jus, noem maar op! Gewoon allemaal bij elkaar in een bak in de koelkast.
    Je kruidt de kipstukken en braadt ze aan zodat alle stukken mooi bruin zijn. De opgespaarde jus smelten in de heeele grote braadpan en daar de kipstukken in doen. En dan maar sudderen op een heel laag pitje, lekker lang zodat het kipvlees heerlijk sappig wordt en alle smaken in het vlees trekken!

    Erbij:
    Natuurlijk met ouderwets gemaakte aardappelpuree en eigengemaakte appelmoes, want potjes en pakjes kende mijn oma niet!

    Labels: ,

    2 juni 2007

    Duivelse puf

    Eigenlijk uniek : een vis die wetenschappelijk niet bestaat en al jaren onderwerp van academische discussies is. Ooit dacht dat men dat het een aparte soort was (clupea alba of clupea alosa) maar er heeft altijd onzekerheid bestaan of het niet gewoon jonge vis was. Zo ja, welke soort dan wel?
    Tegenwoordig is het mysterie opgelost: puf is toch echt jonge vis; naar het lijkt een mengeling van haring, sprot en soms elft. De hoeveelheid van elke soort verschilt per seizoen. De meeste puf komt tegenwoordig uit de diepvries (opgevist uit de Nederlandse en Nieuw-Zeelandse wateren). Puf dient echter niet verward te worden met spiering; puf zijn haringachtigen (Clupeiformes), terwijl spiering van de orde van de zalmachtigen (Salmoniformes) afkomstig is.

    Je kan maar een ding doen met puf, en dat is frituren...Natuurlijk is ook spiering te gebruiken!

    Nodig:
    voor de puf:
    • zonnebloem of plantaardige olie om te frituren
    • 60 gram bloem
    • 1/2 - 1 theelepel cayennepeper
    • 1 theelepel zout
    • 500 gram puf

    voor het serveren:

    • partjes citroen
    • dun gesneden bruine boterhammen en boter

    Doen:
    Verhit de olie in de pan. Zeef ondertussen de bloem met de cayennepeper en het zout. Truuk om de visjes te bloemen: doe alles in een een grote plastic zak, voeg de puf toe, opblazen en dichtdraaien en nu hard schudden... klaar!
    Controleer met een stukje brood of de olie heet genoeg is: het stukje brood gaat flink bruisen en meteen bruinen). Frituur niet te veel vis te gelijk, anders daalt de temperatuur van de olie. Roer de olie en haal visjes die aan elkaar geplakt zitten uit elkaar (met sateprikkers of eetstokjes is erg handig). Bak ze in ca. 3 minuten krokant en goudbruin. Even uitlaten lekken op keukenpapier.

    Serveer de puf gloeiend heet met partjes citroen en bruin brood met boter. Bak ondertussen een nieuwe lading...

    Labels: ,

    Met ganzenlever gevulde kwartel

    Recept van Theus de Kok uit het boek "Smaakstijlen" van Peter Klosse.

    Nodig:
    voor de kwartels:
    • 4 ontbeende kwartels (Dit kan je laten doen door de poelier; het is namelijk geen gemakkelijk werkje! Laat wel het onderste botje van de boutjes erin zitten)
    • 200 gram kipfilet
    • 1 dl. room
    • 1 theelepel truffeltappenade
    • 80 gr. ganzenlever
    • 250 gram varkensnet
    • zout en peper
    • eventueel verse truffel (indien de portemonnaie dit toelaat)

    voor de saus:

    • 1 fijngehakte sjalot
    • 1 eetlepel boter
    • 2 eetlepels cognac
    • 2 eetlepels madeira
    • 1 dl. kippenfond
    • 1/2 dl. kalfsfond
    • 2 dl. room
    • 200 gram verse doperwten
    • 200 gram kleine anijschampignons
    • 1 bosje bieslook
    • zout en peper

    Doen:

    Ruim van te voren te doen: De doperwten en de anijschampignons blancheren. Bieslook fijnhakken. Farce maken door de kipfilet, 1 dl. room en de truffeltapenade te vermalen in de keukenmachine, op smaak brengen met peper en zout. In de spuitzak doen. Leg vervolgens de kwartels opengevouwen neer en zout en peper ze. Spuit wat van de farce op de kwartel, druk daarin een kwart van de ganzenlever en spuit daar nog wat farce overheen. Vouw de kwartel dicht, zodat de lever is omsloten met de farce. Leg 4 stukken varkensnet goed droog op het werkblad en leg de kwartels erop. Rol ze strak in en laat dit rusten in de koelkast.

    Bij aanvang van het koken de oven en borden voorverwarmen.

    Fruit voor de saus het sjalotje aan in de boter, blus de pan met cognac en madeira en voeg de beide fonds toe. Laat dit inkoken tot 1/3 en voeg de room toe. Laat dit vervolgens zachtjes inkoken tot de gewenste dikte. Braad intussen de kwartels rondom bruin in de boter op een laag vuur en laat ze verder garen in de oven op 100 graden Celsius (ca. 15-20 minuten). Maak daarna de saus af door de doperwten en champignons toe te voegen en alles door te warmen. Op het de bieslook toevoegen en op smaak brengen met peper en zout.

    Snijd de kwartels doormidden en leg beide helften schuin over elkaar op de voorverwarmde borden. Schep de saus er overheen. Eventueel daar nog wat vers geschaafde truffel over strooien.

    Erbij: Wijnadvies van Peter Klosse: 1997 Chassagne-Montrachet, Moreau

    Labels: ,

    1 juni 2007

    Supremes de saumon et filet de sole a l'emince de homard, sauce au vin blanc

    Ik kook graag en draai ook nergens mijn hand voor om. Maar wat ik erg leuk vind, is om een "moeilijk" recept makkelijk hanteerbaar te maken.

    Nodig:
    Algemeen:
    • 4 smalle stukken gefileerde zalm van elk ca. 50 gr.
    • 4 tongfilets
    • 2 levende kreeften van ca. 400 gr.
    • 4 takjes dille

    Voor de court-bouillon:

    • 1/2 dl. droge witte wijn
    • 2 eetlepels azijn
    • 150 gr. grof gesneden groenten (wortel, ui, prei, bleekselderij)
    • 1 laurierblaadje
    • 5 peperkorrels

    Voor het pastadeeg:

    • 75 gr. patentbloem
    • 25 gr. harde italiaanse bloem ("farina di grano duro")
    • 5 eidooiers
    • 1 eetlepel olijfolie
    • mespuntje zout
    • inktvis inkt

    Voor de saus:

    • 2 dl. visfumet
    • 1 dl. droge witte wijn
    • 1 eetlepel dragonazijn
    • 1/4 liter slagroom
    • zout en peper
    • 25 gr. boter, goed gekoeld


    Doen:

    De vis: Vraag de visboer om vier stukken zalm uit het midden van de in de lengte gehalveerde vis. Vouw de stukken dubbel, zodat de rechte zijden van de stukken tegen elkaar liggen en het geheel een ronde vorm krijgt. Snijd aan de smalle kant van de tongfilets (waar de staart zat) een puntje af en wikkel de filets om de zalm. Steek de uiteinden vast met een cocktailprikker. Bewaar ze afgedekt in de koelkast.

    Het pastadeeg: Doe alle ingredienten in de foodprocessor en laat de machine draaien tot er zich een bal heeft gevormd (of kneed het deeg met de hand!). Rol het deeg uit in een pastamachine en snijd (m.b.v. de machine) het in smalle linten of draai er spaghetti van. Bewaar de pasta tot gebruik in een doek.

    Maak de court-bouillon: Breng alle ingredienten in 1 liter water in een grote pan aan de kook en laat het geheel zachtjes trekken.

    De kreeften:Breng de court bouillon aan de kook en doe de kreeften in de kokende vloeistof. Kook ze ca. 3 minuten. Laat ze vervolgens afkoelen in het kookvocht. Neem de kreeften daarna uit de pan (bewaar het vocht!), knip ze aan de onderkant open en neem het staartvlees uit de schaal. Breek de scharen af, kneus de schaal en haal het vlees eruit.

    De saus:Breng de visfumet met de wijn en de azijn aan de kook en laat het mengsel inkoken tot 1/3 van de oorspronkelijke hoeveelheid.

    Kook de pasta beetgaar, in lichtgezouten kokend water. Afgieten en goed uitlaten lekken.Breng het kookvocht van de kreeften aan de kook in een stoompan, leg de tournedos in het stoomgedeelte (of het stoommandje) en stoom ze ca. 3 minuten. Leg na 2 minuten het kreeftenvlees en bij en laat het nog 1 minuut meewarmen.

    Maak de saus af: roer de room door het ingekookte mengsel en laat het geheel inkoken tot sausdikte. Op smaak brengen met peper en zout en de blokjes ijskoude boteren erdoor monteren (blokje voor blokje erdoorheen kloppen totdat alles is opgenomen door de saus).Snijd het staartvlees van de kreeft in plakjes.

    Verdeel de pasta in een afgeplat bergje op het midden van de (natuurlijk) voorverwarmde borden. Leg de tournedos op de pasta en bedek ze met de plakjes kreeftenvlees. Leg daarboven op het vlees uit de scharen. Schep de saus er omheen. Garneren met een takje dille.

    Erbij:

    Chardonnay van buiten Europa, of een goede witte Hermitage.

    Tips:

    Dit recept is behoorlijk ingewikkeld. Ik kan me voorstellen dat de niet geoefende kok hier niet aan begint, daarom wat tips die dit recept versimpelen en ook tijdbesparend zijn.

    1. Koop de pasta kant en klaar; bij veel delicatessenwinkels kan je heel goede pasta kopen, ook de zwarte zoals in dit recept gebruikt wordt. Let er wel op dat gedroogde pasta een langere kooktijd heeft dan de verse!
    2. Vind je het naar om de kreeften levend in het water te gooien (zoals ik) doe ze dan van te voren ca. 2 uur in de vriezer (ca -18 graden). Hierdoor raken ze bewusteloos en bewegen dus niet meer. Een andere optie is om te vragen of de visboer ze kookt. Simonis in Scheveningen doet dit bijvoorbeeld!
    3. In plaats van de court bouillon kan je een pot visfond gebruiken. Laat de schalen van de kreeften hierin meetrekken. Als je wat van de visfond achterhoudt kan je dit ook gebruiken voor de saus.
    4. Probeer zoveel mogelijk van te voren klaar te maken (goede mis en place) zodat je bij het afmaken van het gerecht niet in tijdnood komt of ontzettend lang in de keuken staat. Zorg dat de basis voor je saus klaar staat en zet tijdens het voorgerecht bijvoorbeeld al het water voor de pasta en het kookvocht van de kreeften zachtjes op. Zet je borden in de oven om voor te verwarmen. Wanneer je alles goed voorbereid is zelfs het meest ingewikkelde recept een eitje!
    Recept van De Zwetheul, uit "Het boek der Gastrononmie".

    Labels: ,

    30 mei 2007

    Blanquette de veau

    Volgens een recept van mijn moeder...

    Nodig:
    • 500 gram kalfsschouder
    • 500 gram kalfsborst
    • 1 waspeen
    • 1 ui
    • 1 kruidnagel
    • 1 takje tijm
    • 250 gram witte champignons
    • 12 hele kleine uitjes
    • 100 gram boter
    • 40 gram bloem
    • 1/8 liter room
    • 2 eidooiers
    • beetje citroensap
    • peper & zout

    Doen:

    Snijd het vlees in grote brokken en snipper de peen grof. Pel de ui. Veeg de champignons schoon (snijd de grote in kwarten, kleinere doormidden en laat de kleintjes heel). Pel de 12 kleine uitjes. Doe het vlees in de pan, samen met de wortel, de hele gepelde ui waarin je de kruidnagel steekt, het takje tijm en zout. Schenk er zoveel water op dat het net onderstaat. Breng het aan de kook en laat het vervolgens zachtjes sudderen totdat het vlees gaar is. De tijd is afhankelijk van de kwaliteit van het vlees en de leeftijd van het dier, en kan variëren van 1 tot 2 uur.

    Verhit een klont boter in de pan en bak de paddenstoelen zachtjes. Ga door tot het vocht verdampt is. Laat ze niet kleuren! Wegzetten. Doe de uitjes in het steelpannetje met een klont boter en een half glas water. Breng aan de kook en zet het deksel er schuin op. Laat ze op laag vuur in ca. 15 minuten gaar worden terwijl ondertussen het vocht verdampt. Schud de pan af en toe. Als ze gaar zijn, apart zetten.

    Maak een beurre manie door 50 gram boter met 40 gram bloem door elkaar te prakken. Haal de ui met de kruidnagel uit het vlees. Doe het boter/bloemmengsel al roerend bij het vlees en laat de saus binden. Kook nog 5 minuten en draai het vuur uit. Klop de twee eidooiers los met de room en een eetlepel citroensap en roer dit mengsel door de (niet meer kokende) stoofpot. Zet het vuur weer aan en laat het mengsel onder voortdurend roeren verder binden. Koken mag niet meer!!!! Breng alles op smaak met peper en zout. Doe de champignons en de uitjes erbij en laat nog twee minuten staan.

    Erbij:

    Serveren met gekookte rijst. Wijn: een Chardonnay

    Het recept gaat uit van gelijke delen schouder en borst. Wanneer de slager geen kalfsborst heeft, neem dan alleen schouder. Ander vlees is te mager en vraagt een andere bereiding.

    Labels: ,

    Plat favorite

    Lekker, makkelijk, ook goed te koken voor veel mensen en vooral veel variatie in aan te brengen!

    Nodig:

    • 500 gram vlees (schnitzel of biefstuk)
    • 1 grote ui
    • 1 bakje champignons
    • 150 gram ham
    • paprika
    • augurken
    • knoflook
    • peper en zout
    • paprikapoeder
    • 1 zakje witte saus
    • 1/4 liter slag
    • boter om in te bakken

    Doen:

    Snijd het vlees in reepjes de ui grof, de champignons in plakjes, de paprika, de ham en de augurken in dunne repen.

    Bak het vlees op hoog vuur bruin en voeg wat peper en zout toe. In een andere pan de uien glazig bakken, champignons en paprika erbij en knoflook erbij en even laten garen. Het vlees en de gebakken groenten bij elkaar doen in een hoge pan en van het vuur af de kruiden erbij doen. Goed doorroeren, daarna het zakje witte saus erbij en ca. 2 dl water (of lekkerder, melk). Op het vuur roeren tot het dik begint te worden en dan de room erbij. Vlak voor het opdienen de ham en augurk toevoegen. Afproeven en naar smaak peper en zout toevoegen.

    Erbij:

    Lekker met pasta, rijst en gebakken aardappelen. Als groenten broccoli of bloemkool.

    Variaties:

    1. Kalfsvlees: geen paprika of andere specerijen toevoegen
    2. Kip: i.p.v. paprika kerrie gebruiken, ham weglaten en ananas toevoegen en een beetje gemberpoeder, serveren met rijst.
    3. Biefstuk: een beetje mosterd toevoegen en een scheutje tomatenketchup, lekker met gebakken aardappeltjes.

    Wat vooral geldt bij dit recept: VARIEER!

    Labels:

    27 mei 2007

    Gestoofd konijn

    En dan niet het konijn van Robin. Zij kent het onder de naam "kluifjes" want owee als ze zou weten dat het konijn is wat ze eet!

    Nodig:
    • 1 konijn (wild konijn is sterker van smaak dan tam, het tamme konijn van Robin te mager!)
    • zout & peper naar smaak
    • bloem
    • klont echte boter
    • 1 à 2 in plakjes gesneden knoflooktenen (of gepureerde knoflook uit een flesje ofzo, altijd handig)
    • flink wat oregano
    • 1 ui in stukken
    • smaakstof (bijv. wildfond of maggi jus uit een flesje (ook heel handig)
    • witte wijn

    Doen:

    Konijn in stukken (laten) hakken en de ergste vellen eraf (laten) halen
    Konijn wassen, drogen en insmeren met zout en peper, daarna door de bloem halen. Flink kluit boter warm laten worden in de braadpan en de stukken mooi bruin bakken. De knoflook en oregano tijdens het aanbakken toevoegen. Ui stukken erbij en mee laten braden. Konijn uit de pan halen wanneer ie mooi bruin is. Smaakstof toevoegen en afblussen met witte wijn. Wat lauw water toevoegen en goed alle aanbaksels van de bodem losroeren. Er ontstaat dan een gebonden jus/saus. Het konijn er weer in en dan maar stoven op een heel zacht vuurtje, ca. 3 uur. Wel controleren of er voldoende vocht in de pan zit.

    Erbij:

    Lekker met spruitjes, rode kool, puree of een goed gekookte aardappel!

    Labels: ,

    Gestoofde paling

    Lekker ouderwets recept. Zeker niet voor de slanke lijn en ontzettend machtig!

    Nodig:
    • 1 kg duimdikke paling
    • flinke klont roomboter
    • zout & peper
    • scheutje azijn
    • halve citroen
    • takje peterselie
    • 2 beschuiten

    Doen:

    Paling stropen (kan natuurlijk ook door de visboer) en in mootjes snijden van 8 cm.

    De mootjes in een pan met water leggen; ze moeten niet helemaal onderstaan. De rest van de ingrediënten erbij m.u.v. de beschuiten. Heel langzaam aan de kook brengenen dan op een zeer matig vuurtje gaar laten stoven. Afhankelijk van de dikte duurt dit ca. 20 minuten. Op het laatst de beschuiten erin fijn knijpen en mee laten stoven om te binden.

    Erbij:

    Lekker met gekookte aardappelen, worteltjes en/of peultjes. En natuurlijk een lekkere frisse witte wijn erbij!

    Labels: ,

    25 mei 2007

    Pasta met...

    Lekker makkelijk. Als iemand er een toepasselijke (originele) naam voor heeft, dan hoor ik die graag!

    Nodig:

    • pasta (natuurlijk is zelf maken het lekkerst, maar dan moet de bereidingstijd toch wel enigzins aangepast worden!)
    • zakje kerriesaus van je favoriete merk
    • nepkrab (van die roze samengeperste blokjes, surim)
    • lekker frisse jonge prei

    Doen:

    Pasta koken, ondertussen de nepkrab in reepjes snijden, de kerriesaus maken en het frisse groene gedeelte van de prei in flinterdunne ringetjes snijden. De krab even mee laten warmen in de saus.
    Pasta in een voorverwarmde schaal overdoen, kerrie/krabsaus erover en afmaken met de prei (lekkere flinke handvol).

    Labels: ,

    23 mei 2007

    Raie au beurre noir

    Rogvleugels met donkerbruine boter. Persoonlijk vind ik rog erg lekker. Thuis is het ook beter te verkopen, want geen graatjes. De rog heeft tenslotte kraakbeen. Zo nu en dan zijn ze hier in de buurt in de aanbieding te vinden. Laatst 75 centjes voor een flinke rogvleugel.

    Nodig:
    • 4 rogvleugels (kleine vleugeltjes 1 pp, grote voor meerdere personen)
    • 1 geraspte ui
    • peterselie
    • 1 laurierblad
    • 2 takjes tijm
    • zout & peper
    • 5 eetlepels wijnazijn
    • 2 à 3 eetlepels kappertjes naar smaak
    • 1 eetlepel citroensap
    • 100 gram roomboter

    Doen:

    Rogvleugels wassen en peterselie hakken, let op, 1 takje achterhouden

    De rogvleugels in een diepe pan doen en zoveel water toevoegen dat ze onder staan. De ui, het takje peterselie, laurierblad en de tijm toevoegen een halve eetlepel zout en wijnazijn. Dit alles met het deksel op de pan aan de kook brengen en ca. 15 tot 20 minuten laten sudderen tot ze gaar zijn (dit is afhankelijk van de grootte van de vleugels). De stukken uit de pan nemen, uit laten lekken en op een doek (een doek? Waarom? Dat zegt m'n moeder) leggen. Vervolgens het vel en de randen verwijderen (de randjes gaan meestal al vanzelf met het vel mee). Daarna de stukken warm houden.De boter laten smelten totdat deze mooi donkerbruin is.

    De rog op voorverwarmde borden leggen, bestrooien en besprenkelen met de gehakte peterselie, zout & peper, kappertje en citroensap. De boter over de vis gieten.

    Tips:

    • de smaak van het visvlees kan je verbeteren door de vleugels na het wassen een aantal dagen in gezouten water in de koelkast te laten staan.
    • dit gerecht kan heel goed van te voren gemaakt worden: Leg na het verwijderen van het vel en de randjes de rog weer terug in het (afgekoelde) kookvocht. Bij gebruik gewoon weer opwarmen in het eigen vocht (dat gaat door de graten (gelatine) een beetje lobbig eruit zien)

    Labels: ,