Chris... Eten en drinken
  • Kok Robin
  • Aan tafel met Tanja
  • Culinair Atelier
  • Bourgondie
  • Ideas in Food
  • Eetschrijven
  • Edith's digitale keuken
  • Wat eet ons
  • Mevrouw Gerritsen
  • La Cucina del Sole
  • Uit de keuken van Arden
  • Kookjegek
  • Herberg De Ketel en de Kurk
  • Koken met Karin
  • M's blog
  • Ministerie van eten en drinken
  • Desert Candy
  • De Doordeweekse keuken
  • Taste of Matisse
  • Restaurantrecensies van Carla
  • RozeMarijn
  • Klary Koopmans
  • Informatief

     

    20 december 2008

    Hebbedingen in de keuken


    Ik heb een kerstpakket gekregen. Gelukkig niet zo'n prutpakket als bijvoorbeeld vriendinlief had ontvangen; een stamppotpakket met allerlei dingen erin die je echt niet wilt hebben en die je nooit op zult eten zoals puree uit een pakje, maar een boekje met daarin geschenken, doe-dingen of donatie-doelen waar ik uit kon kiezen. Van alles en nog wat. Ik zat er over te denken om het bedrag te schenken, maar toen ik vanmiddag bij Domestica (kook-winkel) kwam, zag ik daar de snijplankenset van Joseph Joseph staan en dat zag er wel goed uit. Ik heb de snijplankenset dus uitgekozen.

    Ik was eigenlijk bij Domestica om cadeautjes te kopen, want met Kerst geven wij elkaar cadeautjes. Ik ben dan ook hard op zoek naar grappige, gekke, leuke en kleine presentjes. Als ik heel eerlijk ben, dan geef ik aan mijn vrienden dingen die ik zelf ook zou willen hebben. En ik vind keukenspullen altijd leuk om te krijgen, dus geef die ook altijd. Wat ik bijvoorbeeld erg leuk vond waren de tools van Zyliss. Dunschillers, julienneschillers, verstelbare kaasschaaf, zester en een tomaten(of perzik of kiwi)schiller. De verstelbare kaasschaaf en de dunschiller heb ik mijzelf maar cadeau gedaan en eerlijk is eerlijk: de hele bulk peren had ik in no-time gejast! De kaasschaaf is nog even wennen. Verder kwam ik nog wat leuks tegen. Na de Kerst hierover ook meer, anders verklap ik mijn presentjes!

    Labels: , , ,

    25 maart 2008

    Rosbief met mijn nieuwe thermometer

    Nadat Grappa weer was thuisgekomen en alle medicamenten had gehad, was het tijd voor het inwijden van mijn nieuwe thermometer.

    Ik kook graag,maar heb eigenlijk nooit grote stukken vlees gebraden in de oven. Het doet me denken aan de rollades bij oma's en opa. Met de komst van mijn nieuwe thermometer moest daar natuurlijk verandering in komen. Na bestudering van allerlei lijstjes met kerntemperaturen en geploeg door het www had ik zaterdag besloten om een stuk vlees in de oven klaar te maken, ergens met de pasen. Helaas zijn ze hier geen lammetjeseters, dus koos ik, neutraler, voor rosbief.

    Garen op lage temperatuur vind ik erg interessant. Niet alleen door alle theoretische wetenswaardigheden (met veel plezier lees ik nu Op zoek naar perfectie van Heston Blumenthal) maar ook vanwege de praktische kanten eraan. Wanneer ik gasten krijg, moet alles perfect en goed geregeld zijn. Heel belangrijk vind ik het dat ik niet continue in de keuken sta te zweten. Dat betekent dus dat alles bijna tot in de puntjes voorbereid is. Een groot stuk vlees waar je niet naar hoeft om te kijken is dan natuurlijk ideaal! Nu dus de test...

    Op de site van Jurgen vond ik dat wat ik nodig had: Rosbief gegaard op lage temperatuur met praktische aanwijzingen.

    Ik had al eerder deze week mijn oventemperatuur gechecked en die bleek toch behoorlijk overeen te komen met de echte temperatuur. Verder had ik ook ergens (waar?) gelezen dat bij de bereiding de oventemperatuur ca. 15 graden hoger gezet moest worden met de kerntemperatuur. De kerntemperatuur van de thermometer ingesteld op 50 graden, de oven op 65. De rosbief gekruid met peper en zout en in olijfolie op het heetste vuur dat ik heb (en dat is niet zoveel) even rondom aangebraden (zie ook weer het artikel van Jurgen met de link naar de Maillard-reactie). En toen hup, de oven in. Het was wat spelen met de knoppen, want de kerntemperatuur werd snel bereikt en liep toen ook nog wat op. Dus toch de temperatuur iets getemperd. De + 15 graden zijn toch iets teveel van het goede.

    Aan het eind van de middag vroeg Manlief of het niet eens tijd werd om "die rollade" in de oven te zetten, want dat moest toch zo lang? Grmpffff.

    Bij de rosbief een bearnaise saus, wat asperges (die toch echt op moesten)die zacht waren gegaard in de olie en knapperig gebakken aardappeltje. De asperges waren natuurlijk niet wat echte asperges moeten zijn. Ik kijk uit naar de echte, hollandse asperges. Bij navraag bij schoonmoeder die in het Salland woont, bleek dat de asperges al wel afgedekt zijn. Het seizoen daar start op 27 april, dus nog even een maandje wachten. Toch eens navragen of ze bij de verjaardag van Dame 2 al niet wat kan meenemen.

    Ik was echt ontzettend benieuwd naar het resultaat van de rosbief, want op de eerste plaats dus een test en op de tweede plaats gehaald bij AH XL. Nu haal ik over het algemeen mijn vlees bij de echte slager, maar dat kwam er van de week niet van en ik ben niet vaak positief over het vlees van de supermarkt.

    rosbief lang in de oven
    Sappig, mals, en rood, bloedrood.

    Labels: , ,

    16 maart 2008

    Keukenspul

    thermometer
    Het is leuk om jarig te zijn en cadeautjes te krijgen. Alleen het bedenken van wat je wil hebben, vind ik wel eens lastig. Op die vraag van mijn moeder kwam ik weer met de gebruikelijke keukenspullen. Ja, maar ik koop altijd dingen voor je keuken, dat is toch niet leuk? Jawel hoor, vind ik leuk! Dus heb ik al diverse keukenspullen bij haar gescoord zoals een zware vijzel en een truffelschaaf. Daar kwam gisteren weer een nieuw hebbeding bij: een thermometer met sensor. Daar ben ik zeer gelukkig mee, want na het klaarmaken van de parelhoen vorige week moest ik ook zo'n ding! Hoe heb ik het al die tijd zonder kunnen stellen?

    Wat ik ook niet heb is een eierwekker, nu dus wel, want er zit ook een timer in.

    Labels: ,

    30 december 2007

    Gadget 4 - Slagroomspuit

    Zoals ik al had vermeld, heb ik met de Kerst een aantal gadgets gescoord. De mandoline en de truffelschaaf hebben me wat vingers gekost bij het uitproberen. Daarbij was de mandoline natuurlijk het ergst. Waarom stoppen ze er niet gewoon een gebruiksaanwijzing bij?


    Ook heb ik een sifon (oftewel slagroomspuit) gekregen. Die heb ik altijd al willen hebben, om te gebruiken bij mijn jeugdsentiment-appeltaart-van-opa, maar ook om eens uit te proberen met mousse en (hoe populair) espuma's. Had ik er toch bijna twee gekregen! Van De bazen kreeg ik er een en ook Vriendinlief had er een bedacht als kerstcadeau. Helaas voor haar kreeg ik eerst de spuit van de Bazen. Gelukkig voor mij kreeg ik toen dus maar de mandoline...'s Avonds moest het ding dus uitgeprobeerd worden. Nee, natuurlijk niet eerst met slagroom, maar direct met een avocadomousse. Ik ben er nog steeds niet achter wat ik niet goed heb gedaan, maar de spetters avocadoprut vind ik nog steeds overal in de keuken.

    Labels: ,

    28 december 2007

    Werk, afscheid, gadgets en zo meer...

    Is ze weer.... het heeft even geduurd, maar ik geloof dat ik weer min of meer tijd heb (gemaakt) om Chriskras op te pakken.
    Na mijn vakantie in augustus ben ik, na een paar maanden niets gedaan te hebben, weer gaan werken. En toen was dus mijn tijd op. Inmiddels heb ik mijn draai weer gevonden en past alles redelijk in de 24 uur. Ok, ik heb veel slaap nodig, dus kan je van die 24 uur er gerust 7 a 8 aftrekken.

    Natuurlijk is er veel gebeurd in die vier maanden van afwezigheid. Verhalen te over. Het enige waar ik hier stil bij wil staan, is ons afscheid van Hendrik. Na 11 jaar onze grote vriend, ons maatje te zijn geweest hebben we de beslissing moeten nemen en hem in laten slapen. Inmiddels een maand geleden, maar het gat dat Brave Hendrik achter heeft gelaten is groot... heel groot.


    En dan ga je toch weer over op de orde van de dag met natuurlijk als hobbykok-hoogtepunt het kerstmenu. Het was lekker, nee, het was verrukkelijk. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik heerlijk had gekookt. Ik was er helemaal blij van!
    Zo had ik uit de Delicious. de aardappel-bietentaart gemaakt en die was mooi. Veel mooier dan op de foto uit het blad. En prut; manlief heeft een foto genomen met mijn nieuwe camera (gadget 1), maar die is dus niet helemaal goed geworden.

    Die taart gaat overigens in de herhaling, want had ik 's middags zitten zwoegen op de dunne plakjes aardappel en biet met een kaasschaaf, 's avonds kreeg ik een super mandoline (gadget 2) retour. Ideaal dus voor zo'n taart.

    Voor mij is een kaasschaaf onontbeerlijk. Alles schaaf ik ermee, tot aan de truffel toe. Zo ook tijdens het menu. Maar... dat hoeft nu ook niet meer, want ik kreeg ook gadget 3: een truffelschaaf. Ik ben dus ontzettend verwend!

    En nu weer verder aan de slag; Oud en Nieuw, en dus het verjaarsfeest van Manlief. Ik ga eens rondkijken voor hapjes, want vanaf 3 uur tot .... staat de deur open.

    Labels: , ,

    12 juli 2007

    Per'fect

    Heb jij em al? De Egg-Per'fect?

    Ik niet, maar mijn moeder wel en die is er helemaal lyrisch over!
    Hoe het precies werkt, daar ben ik nog niet achter. Het heeft te maken met hittegevoelige sensoren die uitrekenen hoe heet het binnen in je eitje is. Het maakt niet uit hoeveel eieren er in je pannetje zitten of dat je er heet of koud water in hebt gedaan; je ei komt er precies uit zoals je het hebben wilt.

    Ideaal dus voor de klunzen die geen eieren kunnen koken!

    Nog idealer is het voor de klunzen die ook moeite hebben met pasta-al-dente, vis wel-of niet-gaar, biefstuk rare-medium-well done, kip wel-of-niet-gaar, magnetron maaltijden koud-lauw-warm... voor hen zijn er ook re-usable color-changing thermometers for all your cooking and heating needs.

    Hoe kook ik per'fect een ei? Pannetje water opzetten en wachten tot het water kookt, gaatje prikken in de bolle kant van het ei en in het kokende water laten zakken. Afhankelijk van de grootte van het ei zo'n 6 a 7 minuten. Over het algemeen zijn mijn eitjes perfect.

    Labels: , ,