Chris... Eten en drinken
  • Kok Robin
  • Aan tafel met Tanja
  • Culinair Atelier
  • Bourgondie
  • Ideas in Food
  • Eetschrijven
  • Edith's digitale keuken
  • Wat eet ons
  • Mevrouw Gerritsen
  • La Cucina del Sole
  • Uit de keuken van Arden
  • Kookjegek
  • Herberg De Ketel en de Kurk
  • Koken met Karin
  • M's blog
  • Ministerie van eten en drinken
  • Desert Candy
  • De Doordeweekse keuken
  • Taste of Matisse
  • Restaurantrecensies van Carla
  • RozeMarijn
  • Klary Koopmans
  • Informatief

     

    20 augustus 2008

    Die Speis Girls

    De Dames hebben nog vakantie. En na kamp, vakantie, tutten, uitslapen, tv kijken, computeren en nog heel veel meer beginnen ze zich te vervelen. Bij oma logeren willen ze niet meer en dus hebben ze nog anderhalve week te vullen. Over het algemeen worden de dagen gevuld met niets. Wat dat is kan ik niet uitleggen, maar ik gebrijp van de Dames dat je er hartstikke moe van wordt. Vandaag hadden ze een nieuwe invulling bedacht. Nou ja, dat hadden ze niet vandaag bedacht, maar het werd vandaag tot uitvoer gebracht: ze gingen voor ons koken. En dan niet zomaar even simpel, nee, het moest met een voorgerecht, hoofdgerecht en dessert worden. Uit het kookboek Patatje Zwaardvis werden een aantal recepten gekozen en er werd een enorme ingredientenlijst opgesteld. Of ik alleen nog even wilde kijken wat er was en wat er gehaald moest worden en of ik even geld wilde achterlaten voor de boodschappen. Dat deed ik dus vanochtend en daarna vertrok ik om te werken...

    Zo tijdens de ochtend werden er zo nu en dan wat telefoontjes gedaan: Hoeveel bakjes slagroom is 5 dl.? Wat is een sjalotje? Maar het leek allemaal goed te gaan. Ik kreeg ook een heel geruststellend telefoontje: We ruimen alles iedere keer op (achteraf bleek dat dat een halve fles afwasmiddel had gekost). Thuisgekomen van mijn werk was alles in volle gang. De Dames waren flink aan het ploeteren en dus al vanaf 's ochtends 9 uur bezig met de boodschappen, alle kookwerkzaamheden en de afwas. Het zag er keurig uit!

    De tafel werd gedekt en we kregen het menu: Panzarotti (gebakken broodjes, gevuld met ham, kaas en broccoli), gevolgd door met prei en kaassaus gevulde flensjes met aardappelkoekjes en als toetje chocoladegebak.

    Eerlijk is eerlijk: we waren zeer, zeer verrast! Alles zelf gemaakt, niets uit een pakje of een zakje en het was erg lekker. Zelf vroegen ze om tips voor de volgende keer (zo waren de flensjes flenzen met weinig vulling en hadden ze een enorme schaal vulling over van de panzarotti), maar petje af.

    Het toppunt van lekker was dus het chocoladegebak, oftewel brownies. Ik ben echt geen zoetekauw, maar dit was heerlijk: knapperig van buiten, zacht van binnen! Een kind kan dus de was doen (of de brownie maken). Dit recept is zeker voor herhaling vatbaar. De Dames hadden het ook erg mooi versierd met een cirkeltje chocoladesaus, een drupje tova en een sterretje. Als ik de foto van de mobiel van manlief heb, zal ik deze plaatsen...

    Bij deze dus het recept van brownies uit Patatje zwaardvis:

    Nodig:
    - 225 gram basterdsuiker
    - 50 gran cacao
    - 75 gram zelfrijzend bakmeel
    - 2 eieren
    - 2 eetlepels melk
    - 125 gram gesmolten boter
    (evt. 50 gram gehakte rozijnen)

    Doen:
    Oven voorverwarmen op 180 graden Celsius.
    In een kom de suiker, het bakmeel en de cacao door elkaar roeren. Eieren loskloppen. de boter smelten.
    Het eimengsel met een mixer door het suikermengsel mixen. Gesmolten boter er door mixen. Eventueel kunnen er rozijnen ed toegevoegd worden, maar aangezien de Dames daar niet van houden, zaten die er niet door.

    Een bakvorm bekleden met bakpapier (de Dames gebruikten een siliconen cakevorm; achteraf bleek dat het handig geweest zou zijn op de bodem een stukje bakpapier te leggen) en dit ca. 30 minuten in de oven zetten. Dat is even een beetje inschatten: bij een kleinere vorm, dus iets langer. Wanneer je op de cake drukt, moet ie nog een beetje meegeven.

    Na het afkoelen in stukken snijden.

    Lekker!!!!

    Labels: ,

    22 juni 2008

    Chocola

    Dame 1 is bijna jarig. Ze wordt alweer 12! Ja, tijd vliegt. Natuurlijk moet er ook weer het een en ander georganiseerd worden voor vriendinnen, dus op zoek naar iets origineels. Tegenwoordig kan je al bijna niet meer aankomen met een simpel feestje thuis, maar moet er geklommen, geraft, gesurvivaled en gesurfd worden. Nu vindt Dame 1 dat allemaal wel leuk, maar het moet wel een meidenfeestje worden.

    Denken, denken en denken dus... vorig jaar had Vriendinlief geregeld dat er gemake-upped mocht worden in de schoonheidspraktijk van haar moeder. Dat was erg geslaagd. Nu moest er dus iets anders georganiseerd worden. Het ene na het andere idee ging de prullenbak in totdat ik zei: Chocola??? Ja, dat was het! Dus belde ik Syl...

    Syl heeft vorig jaar september de deuren geopend van haar Chocolokaal in Leiden. Naast de bollen en brokken chocola die ze verkoopt, maakt ze bijvoorbeeld ook chocolodetegels met een afdruk (zo heeft ze voor ons bedrijf vorig jaar met kerst sterren gemaakt met ons logo in gekleurde chocolade) en geeft ze ook workshops. Dus werd er een workshop bonbons maken voor puberende meiden geregeld. Volgende week daar dus vast veel meer over!

    Pink Cake Box
    Ik maak altijd voor feestjes en partijtjes een leuke uitnodiging en zoek me dan suf op het www naar leuke, passende plaatjes. Tijdens die zoektochten kom ik websites tegen waar zo nu en dan mijn mond van openvalt. Ik kook erg graag, maar uit sommige webites straalt zoveel passie voor koken en bakken, dat ik er soms bijna jaloers van wordt! Zo stuitte ik op Pink Cake Box. Wat geweldig als je zulke taarten kunt maken! Natuurlijk heb ik bijgaande taart "geleend" voor op de uitnodiging en daarom ook een link naar Pink Cake Box.

    Labels: , ,

    25 februari 2008

    De Dames en koken - dag 1


    Het is vakantie deze week. Het sneue voor de Dames is dat mama niet zo ontzettend mobiel is, dus uitstapjes deze week gaan niet lukken. Ja, een klein uitstapje in de duinen of het bos, maar heel veel meer zit er niet in. Ook moeten ze extra helpen thuis, want alles alleen lukt niet helemaal. Gelukkig vindt Dame 2 boodschappen doen erg leuk. Tijdens het boodschappen doen vanochtend werden er allemaal wilde plannen gemaakt voor het eten.

    Allereerst moest er boterkoek gebakken worden,maar ik mocht niet helpen. Na wat gesteggel in de keuken ("We zouden geen ruzie maken!") stond er dan eindelijk iets in de oven. Ik ben zeer benieuwd, want net als mama houden ze zich natuurlijk niet aan het recept! Het resultaat zal later gepubliceerd worden.

    Vervolgens moest er over het avondeten nagedacht worden. Het moest Japanse rijst met Yakitori worden. Natuurlijk is dat niet iets dat de Dames gaan maken, maar wat ze wel gaan maken is sushi. Of ik alleen zo vriendelijk wilde zijn even de rijst te koken en een japanse omelet (tamagoyaki) wil bakken. Nou, zo vriendelijk ben ik wel! Ondertussen is de koek uit de oven, de rijst gekookt, de omelet gebakken, de komkommer, krabsticks en avocado klaargelegd voor verdere verwerking en zijn de Dames bezig met een menuutje, zodat ook Papa weet wat ie eet.

    Ik ga ze toch even aan het werk zetten voor de kip. Moet toch een beetje misbruik maken van het feit dat ze willen "koken".

    Afspraak is wel: wat vies gemaakt wordt, wordt ook weer schoongemaakt.

    Wordt vervolgd...

    Labels: , ,

    8 juni 2007

    Appeltaart van opa

    Mijn opa had in zijn leven de meest uiteenlopende beroepen: fietsenmaker, koster, hoteleigenaar en hij was banketbakker. Dit recept was van hem...

    Nodig:
    • 150 gram witte basterdsuiker
    • 150 gram roomboter
    • 300 gram zelfrijzend bakmeel
    • zakje vanillesuiker
    • citroensap
    • snufje zout
    • een kilo goudreinetten
    • paar eetlepels suiker
    • kaneel
    • eigeel

    Wat zou mijn opa doen:

    Volgens mijn opa was de voorbereiding het allerbelangrijkste om een goeie appeltaart te krijgen. Allereerst kocht hij de beste ingredienten; mooie stevige reinetten, de fijnste basterdsuiker en natuurlijk roomboter. Alle ingredienten moeten op kamertemperatuur zijn, dus haalde hij 's ochtends zijn boter al uit de koelkast en legde de appels klaar.

    Hij schilde en sneed de appels altijd zeer zorgvuldig, zorgde ervoor dat de klokhuizen totaal verwijderd waren (want dat vergalde je plezier in het eten van een appeltaart, zo'n hard stuk) en sneed ze in mooie gelijke hapklare blokjes. Die blokjes werden ruim bestrooid met suiker en kaneel en wat citroensap (tegen het verkleuren) en vervolgens werd alles in de koelkast gezet. Terwijl de appelsblokjes in de koelkast stonden, zeefde hij nauwkeurig alle bakmeel en de basterdsuiker zodat alle klontjes weg waren. De boter sneed hij in mooie vierkante klontjes.

    Vervolgens mengde hij de boter met de suiker. Natuurlijk met zijn handen (die hij onder de koude kraan, dan waren ze lekker koel, had afgewassen) en wanneer dat allemaal goed vermengd was werden het bakmeel en de vanillesuiker en een snufje zout er beetje voor beetje door gekneed. De grote bal deeg kneedde hij tot het soepel was en vervolgens legde hij die een uurtje in de koelkast onder een vochtige doek om te rusten. Hij ging dan ook even rusten, met een krantje...

    Als hij en het deeg uitgerust waren ging hij weer aan de slag: de oven werd aangezet op 170 graden en het bakblik werd er even ingezet, dat was makkelijker invetten. Na het invetten werd het bakblik bestoven met wat meel. De appeltjes werden uit de koelkast gehaald en in een vergiet gedaan om wat uit te lekken.

    Van het deeg rolde hij een dikke rol die in drieen werd gedeeld: het eerste stuk rolde hij uit en daar werd de onderplaat van het blik ingedrukt. Vervolgens zette hij de zijkant erop en van het tweede stuk deeg rolde hij een mooie reep waarmee hij zorgvuldig de zijnkant bekleedde. Hij zorgde ervoor dat het mooi aansloot op de onderkant. Van het laatste stuk maakte hij lange repen, allemaal even dik. Hij bestrooide de bodem en de zijkant met wat meel (voor het vocht van de appeltjes) en legde de appeltjes erin, zodat ze een mooie gelijkmatige laag vormden. Vervolgens werden de lange repen kruislings over de appeltjes gelegd, zodat de bovenkant van de taart geheel bedekt was. Met een kwastje streek hij er nog wat eigeel over en uiteindelijk nog wat suiker. En dan ging de taart de oven in.

    We moesten dan zo'n 75 minuten wachten, en dat was moeilijk!

    Erbij:

    Gewoon met niks, of met verse slagroom (die opa maakte in zo'n spuitbus met een patroon).

    Labels:

    1 juni 2007

    Neiman Marcus $250 Cookie Recipe

    Er gaan veel rare verhalen rond. Zo ook onderstaand verhaal. Het is de afgelopen 50 jaar uitgegroeid tot een volksvertelling, een legende, en het is dus complete onzin. Het heeft Neiman Marcus dus wel het recept gekost van hun cookies. Ik heb er smakelijk om moeten lachen en ga zeker het echte Neiman Marcus $250 Cookie recept uitproberen!

    Neiman Marcus $250 Cookie Recipe

    Mijn dochter en ik hadden zojuist een salade gegeten in het Neiman Marcus Cafe in Dallas en we besloten een klein toetje te nemen. Beiden zijn we cookies-gekken dus besloten we "the Neiman-Marcus Cookie" te nemen. (Overigens is Neiman's een zeer duur warenhuis in de USA).

    Het smaakte zo goed dat ik vroeg of ze me het recept wilden geven. De serveerster zei: "Ik ben bang van niet." "Nu", zei ik, "kunt u mij het recept dan verkopen?" "Natuurlijk", zei ze lachend. Ik vroeg hoeveel het zou gaan kosten, en ze antwoordde: "Twee-vijftig, het is een koopje!" Daarvoor wilde ik het recept wel hebben, dus kreeg ik het recept en vroeg haar het bedrag op de rekening bij te schrijven.

    30 dagen later ontving ik mijn creditcard afschrift van Neiman-Marcus en het was $285.00. Ik keek nog een keer en herinnerde mij dat ik $9.95 had uitgegeven voor de salades en zo'n $20.00 voor een sjaal. Onderaan zag ik staan: "Cookie Recipe $250.00"

    Dat was abnormaal! Ik belde Neiman's Administratie Afdeling en vertelde hen dat de serveerster had gezegd twee-vijftig, wat toch duidelijk niet hetzelfde is als tweehonderdvijftig dollars. Neiman's weigerde mij mijn geld terug te geven. Wat de serveerster had gezegd, dat was niet hun probleem. Daarnaast had ik ook al het cookie recept gezien! Hoe ik ook dreigde; mijn geld kreeg ik niet terug. Ik bedacht hoe ik dan maar plezier van die $250.00 moest hebben, dus ik vertelde de mevrouw dat ik er persoonlijk voor zou zorgen dat iedere cookie-liefhebber met een e-mail account gratis het recept van mij zou krijgen en dat ik zou vragen het door te sturen naar iedereen die ze kenden. Daarna gooide ik de hoorn op de haak.

    En hier is het dan? Alsjeblieft, stuur dit recept aan iedereen door die je kent; ik heb er $250.00 voor betaald. Ik wil niet dat Neiman-Marcus ooit nog $250.00 voor dit recept vangt? Ik wil niet dat Neiman-Marcus überhaupt nog geld voor dit recept vangt!

    Neiman Marcus Cookie Recipe
    (Recipe may be halved) 2 cups butter 4 cups
    flour 2 tsp. soda 2 cups sugar 5 cups blended oatmeal** 24 oz. chocolate chips 2
    cups brown sugar 1 tsp. salt 1 8 oz. Hershey Bar (grated) 4 eggs 2 tsp. baking
    powder 2 tsp. vanilla 3 cups chopped nuts (your choice)
    Measure oatmeal and
    blend in a blender to a fine powder. Cream the butter and both sugars. Add eggs
    and vanilla; mix together with flour, oatmeal, salt, baking powder, and soda.
    Add chocolate chips, Hershey Bar and nuts. Roll into balls and place two inches
    apart on a cookie sheet.
    Bake for 10 minutes at 375 degrees. Makes 112
    cookies.

    Eigen leven

    Het verhaal is zo'n eigen leven gaan leiden dat Neiman-Marcus op hun site een aparte pagina heeft gemaakt met het echte recept.

    An urban myth is a modern folk tale, its origins unknown, its believability
    enhanced simply by the frequency with which it is repeated. Our signature
    chocolate chip cookie is the subject of one such myth. If you haven't heard the
    story, we won't perpetuate it here. If you have, the recipe below should serve
    to refute it. Copy it, print it out, pass it along to friends and family. It's a
    terrific recipe. And it's absolutely free.
    Ingredients: 1/2 cup unsalted butter, softened, 1 cup brown sugar, 3 tablespoons granulated sugar, 1 egg, 2 teaspoons vanilla extract, 1/2 teaspoon baking soda, 1/2 teaspoon baking powder, 1/2 teaspoon salt, 1-3/4 cups flour, 1-1/2 teaspoons instant espresso powder, slightly crushed, 8 ounces semisweet chocolate chips
    Directions:
    1. Cream the butter with the sugars until fluffy. 2. Beat in the egg and the vanilla extract. 3. Combine the dry ingredients and beat into the butter mixture. Stir in the chocolate chips. 4. Drop by large spoonfuls onto a greased cookie sheet. Bake at 375 degrees for 8 to 10 minutes, or 10 to 12 minutes for a crispier cookie. Makes 12 to 15 large cookies.

    Labels: ,