Chris... Eten en drinken
  • Kok Robin
  • Aan tafel met Tanja
  • Culinair Atelier
  • Bourgondie
  • Ideas in Food
  • Eetschrijven
  • Edith's digitale keuken
  • Wat eet ons
  • Mevrouw Gerritsen
  • La Cucina del Sole
  • Uit de keuken van Arden
  • Kookjegek
  • Herberg De Ketel en de Kurk
  • Koken met Karin
  • M's blog
  • Ministerie van eten en drinken
  • Desert Candy
  • De Doordeweekse keuken
  • Taste of Matisse
  • Restaurantrecensies van Carla
  • RozeMarijn
  • Klary Koopmans
  • Informatief

     

    15 juni 2009

    Custard

    custard

    De Dames staan nog steeds zo nu en dan in de keuken. Onlangs maakten ze het toetje: vruchtentaartjes met custard. Het recept komt uit het kookboek "Patatje Zwaardvis" en al eerder hebben ze er gerechten uit klaargemaakt. Destijds waren de aanwezigen verliefd op de brownies. Nu was het de custard die heerlijk was (en net als de brownies: niets uit een pakje!). Ik ga de volgende keer vragen om brownies met custard.

    Nodig:
    - 3 eidooiers
    - 50 gram suiker
    - 3 dl. melk (eventueel kan een deel vervangen worden door room)
    - vanillestokje (of zakje vanillesuiker)
    - 30 gram bloem

    Doen:
    Eieren splitsen. De eiwitten zijn niet nodig, of je moet meringues met custard maken? De eidooiers met de suiker opkloppen. De bloem erbij strooien en doorkloppen tot er een gladde saus is ontstaan.
    Vanillestokje opensnijden en met de melk in een steelpan doen. Dit bijna aan de kook brengen. Dan 5 minuten zachtjes laten pruttelen. Het vanillestokje er uit halen en de melk bij het eimengsel gieten en door elkaar kloppen.
    Alles in een schone pan gieten en zachtjes aan de kook brengen terwijl je roert. Klontjes eruit kloppen. Zodra de custard kookt gas laag zetten en nog een minuut of twee laten doorkoken. Vervolgens goed af laten koelen.
    Afdekken met folie of een klontje boter laten smelten op de custard om ervoor te zorgen dat er niet zo'n vies vel ontstaat.

    Labels: , ,

    16 november 2008

    Verwen-eten

    roerei met truffelSoms moet je jezelf verwennen, jezelf iets kado doen. Gewoon, omdat je een prutdag hebt, of een goede uitslag hebt binnen gekregen of gewoon, omdat het een mooie dag is. De een koopt dan schoenen of kleding, de ander een boek of een cd of, of...

    Ik koop eten. Niet zomaar eten, maar luxe eten: een stuk foie gras, een supermooie ossenhaas, een stuk wild, coquilles om daarna te gaan bedenken wat ik er allemaal mee ga klaarmaken.

    Vandeweek stapten Manlief en ik binnen bij Simon de Vogel; toch wel een van de verwenwinkels van Den Haag. En ja... het waren truffels wat de klok sloeg: natuurlijk de altijd aanwezige brie de meaux met truffel, maar ook truffelfilet,-salami, -honing, -mayonaise, -everzwijnmortadella en nog heel veel meer. En natuurlijk truffels zelf. Er lagen geweldige witte truffels (tuber magnatum), maar dat kan Bruin niet trekken. De prijs hiervan bedroeg 50 euro per 10 gram. Gelukkig lagen er ook zwarte najaarstruffels (tuber uncinatum). Toen de jongeman die de truffels stond te bewaken het deksel omhoog deed, was ik verkocht. Die geur... er moest in ieder geval een truffeltje mee om daar de komende week allerlei heerlijks mee te maken.

    Het eerste dat ik doe met een truffel, is hem opsluiten in een pot met goede risottorijst en een paar eieren. De rijst en de eieren nemen de geur van de truffel over en zo zijn er nog meer gerechten waar ik kan van genieten.

    Het eerste feestje begon dus vanochtend: roerei met truffel. Wat een heerlijk verwen-eten zo op de zondagochtend. En genietend van mijn ontbijtje bedacht ik al wat er nog meer gaat komen. Zelfgemaakte pasta met truffel? Risotto met blokjes ganzenlever (van een vorige verwen-aankoop) en truffel? Broodjes rosbief met truffelmayonaise? Sandwiches met truffel? Kaasfondue met truffel? Coquilles met truffel?

    Ik denk dat ik nog maar even langs De Vogel moet gaan...

    Labels: , , ,

    13 januari 2008

    Wat houd ik toch van lekker eten

    De Dames waren gisteravond allebei uit logeren, dus waren wij vrij. Toch wel lekker, zo af en toe zonder De Dames. En als we dan met z'n tweetjes zijn, dan gaan we heel erg graag uitgebreid uit eten. Zo'n lange zit kan je kinderen gewoon niet aan doen; dat kan ik me nog van vroeger herinneren. Maar zo samen, dan zoeken we iets moois uit.

    Vorig jaar waren we al een keer bij Villa La Ruche in Voorburg geweest en dat was toen heel goed bevallen, dus nu in de herhaling. Je kan je bijna niet voorstellen dat er aan zo'n suffe straat zo'n geweldig restaurant verstopt zit en net als de vorige keer was het welkom weer warm. En omdat we echt uitgebreid wilden eten en niet konden kiezen uit al het lekkers op de menukaart, viel de keus op de
    10-gangen proeverij. En wat was het allemaal lekker... Van sommige gerechten viel ik stil en ik kreeg weer allemaal ideeen. Dat moet ik onthouden, dat is lekker, dat is een mooie combinatie, mmmm. We genoten van de amuses (een gefrituurd bonbonnetje met zalm, een swerique van erwtensoep, een filodeegzakje met een mousse van langoustine en knabbelstokjes met een truffelmayonaise (dat laatste doet me altijd denken aan de eerste truffelmayonaise die ik at bij de Zwetheul, jaren geleden). Deze amuses vroegen inderdaad om meer. En dat kwam er ook: we kregen nog een amuse-gang met zo'n geweldig krachtige bospaddestoelensoep en een hapje met gestoofd hertenvlees. En daarna kwam onze proeverij.

    Ik had me enorm zitten verlekkeren, want op de menukaart stonden de gangen van de proeverij beschreven. En iedere gang was wel een feestje, zoals de makreel van de tweede gang. Boterzacht, met een pietsje citroen, zo onbeschrijvelijk lekker. Coquilles vind ik altijd geweldig en nu ben ik weer een idee rijker: de combinatie met biet en gekaramelisseerde witlof en gesuikerde amandelen is super! Dat kan ik ook en dat ga ik ook maken.

    Er was wel wat gesleuteld aan het menu en we kregen niet alles zoals beschreven stond. Dat vind ik niet erg. Misschien wat jammer, want zo ben ik gek op zwezerik en dat zat er helaas niet in. Gelukkig werd aan het eind van de avond door de chefkok beloofd dat er een volgende keer zwezerik zou zijn.

    Waar Manlief en ik beiden erg gecharmeerd van waren, is de aandacht van de gastvrouw en haar personeel. Zo attent en met zoveel aandacht en liefde voor het vak. Dat is een plezier! De gerechten en de daarbij geserveerde wijnen werden uitgebreid toegelicht, het ging niet te snel, niet te langzaam, er was persoonlijke aandacht. Perfect.

    Wat ik erg goed vind van de chefkok is de manier waarop hij omgaat met (opbouwende) kritiek. Er was een gerecht in al die gangen dat wat ons betreft geschrapt had kunnen worden: gegrilde tongfilet met een risotto en een gerookte eidooier. Losstaand een zeer apart gerecht met daarbij een rode wijn die koud werd geserveerd. Maar voor ons was het te. Teveel eten voor zo'n groot menu, te machtig en te veel geur. De geur van de gerookte eidooier was te zwaar. Overigens wel ontzettend knap, zo'n eidooier roken, want de dooier was helemaal zacht en het was dus onmogelijk om te verwijderen van de risotto. Toen ik mijn vorkje met dooier omhoog liftte, stroomde het eigeel over de risotto. En echt, het smaakte goed, maar te. Een kleiner dooiertje en 1 ipv 2 filets, dan was het goed te behapstukken geweest. Het leuke vind ik, dat ik van de kok ook echt het gevoel kreeg, dat hij wat met onze opmerkingen zou gaan doen.

    Zoals altijd zaten wij weer als laatste aan de koffie en het is zo leuk om dan met die mensen over eten te praten. Wanneer je zo enthousiast bent over de zuurkool met ganzenlever die geserveerd wordt bij de heilbot en langoustine (nee, dat stond niet in het menu, maar kregen we wel) en je gelijk te horen krijgt hoe de kok dat maakt, dat vind ik geweldig. Binnenkort ga ik dus die zuurkool maken (hoe mooi sluit dat aan op mijn plan zelf zuurkool in te maken).

    De afgelopen weken was ik even de inspiratie en de zin om te koken kwijt. Na gisteravond bruis ik weer van de idee-en!

    Labels: ,

    12 juli 2007

    Per'fect

    Heb jij em al? De Egg-Per'fect?

    Ik niet, maar mijn moeder wel en die is er helemaal lyrisch over!
    Hoe het precies werkt, daar ben ik nog niet achter. Het heeft te maken met hittegevoelige sensoren die uitrekenen hoe heet het binnen in je eitje is. Het maakt niet uit hoeveel eieren er in je pannetje zitten of dat je er heet of koud water in hebt gedaan; je ei komt er precies uit zoals je het hebben wilt.

    Ideaal dus voor de klunzen die geen eieren kunnen koken!

    Nog idealer is het voor de klunzen die ook moeite hebben met pasta-al-dente, vis wel-of niet-gaar, biefstuk rare-medium-well done, kip wel-of-niet-gaar, magnetron maaltijden koud-lauw-warm... voor hen zijn er ook re-usable color-changing thermometers for all your cooking and heating needs.

    Hoe kook ik per'fect een ei? Pannetje water opzetten en wachten tot het water kookt, gaatje prikken in de bolle kant van het ei en in het kokende water laten zakken. Afhankelijk van de grootte van het ei zo'n 6 a 7 minuten. Over het algemeen zijn mijn eitjes perfect.

    Labels: , ,

    15 mei 2007

    Scherpenzeelse uitsmijter

    Vroeger schotelde het hotel/restaurant dat mijn ouders hadden dit gerecht voor aan hongerige jagers. Dan hadden ze zeker een volle maag!

    Nodig:
    • groffe bruine boterhammen
    • kruidenboter
    • eieren
    • kalfskroketten (rund mag ook, maar kalf is lekkerder), van de snackbar of zelf frituren

    Doen:

    Indien je de kroketten dus haalt bij de snackbar is het handig om de oven voor te verwarmen om de kroketten warm te houden tijdens het bakken van de eieren
    Bruine boterhammen besmeren met kruidenboter, kroketten frituren en spiegeleieren bakken. Kroket op een boterham en daar bovenop een spiegelei.

    Let op: dit is zeeeer machtig! Grote eters 2 à 3 boterhammen. Met wit brood iets minder machtig.
    Misschien voor vegetariers te maken met een groente- of kaaskroket? Heb het zelf nog nooit geprobeerd...

    Labels: ,