Chris... Eten en drinken
  • Kok Robin
  • Aan tafel met Tanja
  • Culinair Atelier
  • Bourgondie
  • Ideas in Food
  • Eetschrijven
  • Edith's digitale keuken
  • Wat eet ons
  • Mevrouw Gerritsen
  • La Cucina del Sole
  • Uit de keuken van Arden
  • Kookjegek
  • Herberg De Ketel en de Kurk
  • Koken met Karin
  • M's blog
  • Ministerie van eten en drinken
  • Desert Candy
  • De Doordeweekse keuken
  • Taste of Matisse
  • Restaurantrecensies van Carla
  • RozeMarijn
  • Klary Koopmans
  • Informatief

     

    24 juni 2009

    Foutje

    Er zijn wel eens van die dagen dat het allemaal niet zo lekker loopt. Meestal heeft dat bij mij te maken met hoofdpijn. Dan wil het gewoon niet en sta ik uren in de winkel om vervolgens met niets of met afschuwelijk spul thuis te komen. Daardoor kwam het dat ik in de vriezer twee biefstukjes vond van de AH.

    Ik had het natuurlijk kunnen weten, maar ja, met zo'n slechte dag. Manlief merkte al op: Wat zijn ze mooi rond.

    Ze zagen er heerlijk uit maar wat waren ze ontzettend, afschuwelijk, enorm, walgelijk vies! Het was nog niet eens de smaak, alhoewel die ook niet om over naar huis te schrijven was, maar het mondgevoel. Ken je dat, dat je bepaalde dingen niet lekker vindt omdat het naar voelt in je mond? Dat heb ik bijvoorbeeld met koolraap. En nu had ik het ook: Het was geen lekker stevige, sappige biefstuk, het was geen smakelijk grof gemalen tartaar, het was PLAKVLEES!! Bah!

    Labels: ,

    21 januari 2009

    VIS.

    Zoals beloofd: ik ging terug naar de visboer naar aanleiding van de slechte mosselen van zaterdag. Dezelfde verkoper was er niet, maar zonder pardon, zoals ik eigenlijk al verwachtte kreeg ik al mijn euro's terug. En dat is waarom ik zo graag bij de kleinere winkeliers boodschappen doe: het advies, de service en de kwaliteit. In mijn vorige bericht vond ik het niet netjes om mijn visboer bij naam te noemen, wat ik dan ook niet deed, maar nu dus wel: VIS. blijft mijn favoriete visboer.

    Overigens zat ik gisteravond te kijken naar dat tv programma van Herman den Blijker en dan begrijp ik niet hoe die mensen in zo'n programma terecht kunnen komen. Om mij heen zie ik zoveel mensen die beter koken, met meer passie, creativiteit, liefde, lust enzovoort. Zelf zou ik me toch wel beter voorbereiden; je weet waar je terecht komt, dan zorg je er toch voor dat je een vis kan fileren, een stuk vlees uit kunt benen, een basis voor sausen kunt maken enzovoort? Trouwens, het meeste moet je toch wel kunnen? Ikzelf kan dus geen vissen fileren en daar baal ik van. Ik heb mijzelf dan ook voorgenomen om bij VIS. de themasessie Back to basic te gaan volgen (tenzij iemand me aanbied om het te leren). Ik wil namelijk zo graag een harinkje kunnen schoonmaken of zo'n joekel van een zalm kunnen kopen (die liggen hier soms bij een andere visboer voor 20 of 25 euro)en daar dan allemaal leuke dingen mee doen.

    Labels: ,

    16 november 2008

    Verwen-eten

    roerei met truffelSoms moet je jezelf verwennen, jezelf iets kado doen. Gewoon, omdat je een prutdag hebt, of een goede uitslag hebt binnen gekregen of gewoon, omdat het een mooie dag is. De een koopt dan schoenen of kleding, de ander een boek of een cd of, of...

    Ik koop eten. Niet zomaar eten, maar luxe eten: een stuk foie gras, een supermooie ossenhaas, een stuk wild, coquilles om daarna te gaan bedenken wat ik er allemaal mee ga klaarmaken.

    Vandeweek stapten Manlief en ik binnen bij Simon de Vogel; toch wel een van de verwenwinkels van Den Haag. En ja... het waren truffels wat de klok sloeg: natuurlijk de altijd aanwezige brie de meaux met truffel, maar ook truffelfilet,-salami, -honing, -mayonaise, -everzwijnmortadella en nog heel veel meer. En natuurlijk truffels zelf. Er lagen geweldige witte truffels (tuber magnatum), maar dat kan Bruin niet trekken. De prijs hiervan bedroeg 50 euro per 10 gram. Gelukkig lagen er ook zwarte najaarstruffels (tuber uncinatum). Toen de jongeman die de truffels stond te bewaken het deksel omhoog deed, was ik verkocht. Die geur... er moest in ieder geval een truffeltje mee om daar de komende week allerlei heerlijks mee te maken.

    Het eerste dat ik doe met een truffel, is hem opsluiten in een pot met goede risottorijst en een paar eieren. De rijst en de eieren nemen de geur van de truffel over en zo zijn er nog meer gerechten waar ik kan van genieten.

    Het eerste feestje begon dus vanochtend: roerei met truffel. Wat een heerlijk verwen-eten zo op de zondagochtend. En genietend van mijn ontbijtje bedacht ik al wat er nog meer gaat komen. Zelfgemaakte pasta met truffel? Risotto met blokjes ganzenlever (van een vorige verwen-aankoop) en truffel? Broodjes rosbief met truffelmayonaise? Sandwiches met truffel? Kaasfondue met truffel? Coquilles met truffel?

    Ik denk dat ik nog maar even langs De Vogel moet gaan...

    Labels: , , ,

    26 mei 2008

    Zoektocht naar Japan

    Net als Edith heb ik maar weer eens het beeld veranderd. Gelukkig heb ik alles nog. Maar ben nog steeds niet tevreden. Het beton was het ook niet. Dat heb ik trouwens destijds bedacht omdat ik ergens (ik weet niet meer waar) een geweldige betonnen keuken zag, die ik wel zou willen hebben. Maar dat zit er niet in: het past niet in mijn huidige huis. Helaas.

    Tussen de bedrijven door krijgen we hier thuis natuurlijk ook mee-eters en daar moet lekker voor gekookt worden. We hadden ons dus vrijdag tegoed gedaan aan veel haringen, daarna werd er weinig meer gegeten van mijn in de oven gebakken aardappeltjes in schilletje, supergevulde salade en vlees.

    Zaterdag kwamen er vrienden die graag vis eten. Omdat de Dames dat minder vinden is Japans een mooi compromis. Hapje vooraf (terriyakicrackertje (te koop bij de Jumbo) besmeerd met wat Japanse mayonaise gemengd met wasabi en daarop een tartaar van tonijn met bosuitjes), daarna sushi en sashimi, gevolgd door een misosoep en afgesloten met kip terriyaki, gebakken rijst en een salade met spinazie en tauge.

    Mijn keukenkastjes zijn ruim voorzien van diverse Japanse ingredienten, maar soms is er wat op en dat moet aangevuld worden. In Den Haag heb je diverse mogelijkheden om aan Japanse ingredienten te komen.
    Allereerst kan je naar de stad, naar het Chinatown van Den Haag (Wagenstraat e.o.). Daar zit o.a. Toko Mega waar je voor alles kunt slagen. Op een zaterdag even voor wat miso naar de stad is onbegonnen werk: of alles is afgesloten, of het is knetterdruk (zowel op de weg als in de tram). Andere optie is Simonis aan de Eerste Haven in Scheveningen. Geweldige viswinkel met tegenwoordig een flink assortiment aan Japans, maar behoorlijk prijzig. Ook prijzig is VIS. Dat betaal ik graag voor de super vis en de attente bediening, maar niet voor de ingredienten. Helemaal niet wanneer ik weet dat ik bij de Sligro 3 flesjes van iets kan krijgen voor diezelfde prijs. De Sligro daar wil je op zaterdag al helemaal niet naar toe. Iedereen schijnt tegenwoordig zo'n kaart te hebben en doet daar dus gewoon zijn wekelijkse zaterdag boodschappen.

    Nee, ik ging naar Nakayama in de Weimarstraat. Al die jaren dat ik nabij het Regentesseplein heb gewoond heb ik nooit in de gaten gehad, dat er een geweldige winkel verstopt zit in de Weimarstraat. De winkel zat eigenlijk net in een stukje waar ik nooit kwam, omdat er verder niks interessants zat. Maar nu is mijn kapper verhuisd naar het oude pand van Nakayama en zit Nakayama wat meer in het zicht in een groter pand.

    Ze houden zich bezig met de export van glas- en aardewerk naar Japanse groothandelsbedrijven voor lokale planten- en bloemenwinkels. En in Den Haag heeft Nakayama een winkel, gespecialiseerd in Japanese-style en japanse importartikelen van eetstokjes tot japanse kasten en werkelijk schitterende bloemstukken, bonsaiboompjes en andere planten.

    vleesetend plantje

    Met de Dames scoorden we de eerste keer een schattig vleesetend plantje , dat zichzelf tegoed doet aan de vliegjes die wel eens rond de fruitschaal vliegen. Ook staat er geweldig aardewerk waar ik verliefd op ben en dat perfect is om sashimi ed op te serveren. Maar... ook veel ingredienten en diverse soorten sake en bier.

    Mijn liefde voor Japans eten is groot, en na de sushi en terriyaki experimenten is mijn honger naar "andere" gerechten groot. Heel fijn om te horen dat er na de zomervakantie workshops Japans koken georganiseerd gaan worden!
    Gelukkig ging ik naar huis met een flesje sake, twee flesje Sapporo, een nieuw sakekommetje en shiro (witte) miso

    Labels: , ,