Chriskras

Zoete inval

Nadat Dame 2 gisteren een selectiewedstrijd voor de club moest spelen (ze heeft Zuid-Holland C niet gehaald, volgend jaar beter?) was het weer tijd voor eten. Koel-, keukenkast en vriezer dag was het en ik had trek in Italiaanse smaken. Natuurlijk risotto, een extra grote pan zodat ik vandaag risottoballetjes zou kunnen maken, er lagen nog doperwtjes, witte asperges en saucijzen. Daar moest wel wat mee te maken zijn.

Saucijzen gebakken in olijfolie en knoflook, uien, reepjes paprika, Italiaanse kruiden (oregano, salie enzo) en een blik tomaten erbij en lekker pruttelen. Ondertussen de asperges gekookt en Vriendinlief vindt erwtjes met muntboter lekker, dus muntboter gemaakt (munt, citroenzest, klein beetje knoflook, peper en zout). En toen belde Vriendinnetje. Manlief besloot dat zij en Dochter ook best wel mee kon eten, dus uit haar koel-, keukenkast en vriezer kwam nog sla + toebehoren en lamsworstjes. Het was weer als vanouds, maar dan met puberende Dames en een Dochter die nu in haar eindexamen zit. Wat gaat de tijd dan toch snel! Met z'n alle in de keuken roeren, proeven en snijden en dan lekker lang tafelen. De risotto was helemaal op, dus geen balletjes vandaag...

De asperges gingen als voorgerechtje en het is zeker een favoriet: met taleggio.

(uploaden fotootje mislukt!)

Taleggio is een van mijn favoriete Italiaanse kazen. Het is een gewassenkorstkazen die 10 eeuwen geleden all gemaakt werd in Lombardije in het stadje Taleggio. Het zijn grote vierkante kazen met een oranjeroze korst. Een goede taleggio smaakt naar een boerderij. En het lekkerste vind ik wanneer de kaas uitloopt. Over het algemeen eet ik taleggio puur, op brood of bij een kaasplankje. Maar de kaas is ook zeer geschikt om te smelten. Een plakje op gegrilde groenten of op een bruschetta en dan nog even onder de grill. Dit stukje had ik gekocht voor de risottoballetje om in het midden te stoppen, maar het kreeg een andere bestemming (en dat is maar goed ook, want er was geen risotto meer na de maaltijd): in de saus bij de asperges.

De basis voor de saus is een hollandaisesaus. Bij een voorgerecht hoeft minder saus, dus ook maar 1 ei. Omdat ik geen lobbige, maar dunnere saus wilde heb ik er nog een scheut melk door geroerd. De taleggio daarin smelten en klaar. Lauwe asperges halveren en even in de grillpan. Mooi op een bordje met wat saus. Eventueel zou je nog een plakje parmaham erbij kunnen serveren, maar dat was gisteren niet voorhanden in mijn koel-, keukenkast en vriezer.

Labels: Italiaans, kaas

Terug van weggeweest...

De vakantie is voorbij en het wordt weer tijd om het gewone leven op te pakken. De laatste maanden was het druk en was ik niet zo in m'n hum. Stress bij Dame 1 over de middelbare school, schoolfeest, afscheidsmusical en al wat meer, Dame 2 vond het nodig om bij over alles te zeuren en te janken (sorry Dame 2) en ik was toe aan vakantie.

Het geregel voordat we op vakantie konden was al erg (er moeten toch drie honden, een kat en een hamster verzorgd achter blijven), maar net als vorig jaar zouden mijn vader en zijn vriendin voor ze zorgen.

Helaas... na een paar dagen was er een ongeluk gebeurd: Herman had mijn vader onderuit getrokken en die was dusdanig terecht gekomen dat zijn kniebanden gescheurd bleken te zijn. Het geregel dat er dan moet plaatsvinden is pas echt stressvol! Hadden we het maar eerder geweten, dan waren we zo weer thuis geweest. Nu zaten we op Corsica en zouden dus niet 1,2,3 weer thuis zijn.

Maar wat hebben we toch lieve mensen om ons heen, die Herman meenemen, die de vriendin van Piet bijstaan, die Piet naar huis brengen, die een kennel ergens ver weg voor Herman en Grappa weten te vinden en ze daar ook naar toe brengen, die Gijs ophalen om voor te zorgen en die vervolgens hun eigen hond naar een logeeradres brengen wanneer blijkt dat het niet zo botert tussen hun hond en Gijs, die zorgen voor de kat en de hamster en vriendinnen die op het laatste moment voor Gijs zorgen als de eerdere lieve mensen echt geen logeeradres meer hebben voor hun eigen hond.

We zijn ze allemaal veel dank verschuldigd!

Desondanks het hondendrama en nog wat andere plaatselijke dramaatjes (je komt van een bomvolle boot vanaf Corsica, waar je vier uur lang geen zitplek hebt gehad, aan in Italie en volgt de aanwijzingen van kleine dictatortjes die het verkeer staan te regelen,waarna je dus in de tien rijen dikke wachtrij belandt voor.... de boot naar Sardinie! En daar kom je dus niet meer uit!) was het weer een lekkere vakantie, met heerlijk eten (eend in Frankrijk, fruits de mer op Corsica, bruschetta's met leverpastei in Toscane en overheerlijke wijnen en ng veel meer). Natuurlijk weer veel te weinig lekkers mee genomen en dat wat we mee hadden genomen (wijn, grappa's, olijfolie) staat klaar om cadeau gegeven te worden aan al onze redders in nood.

Vandaag stond in het teken van veel wassen en het ophalen van Herman en Grappa uit het verweg pension (pffff, weer 300 km rijden!). Ik had trek in gewoon eten, lekker aardappels en groenten. Andijviestamppot met spek en kleine blokjes Hollandse kaas. Heerlijk!

Labels: allerlei, Italiaans, vakantie

Italiaanse happen

Afgelopen weekend vierde ik mijn verjaardag. Ik ben niet zo van de verjaardagsfeestjes, maar Manlief had gelijk toen hij zei dat we al te weinig feestjes vierden, dus feest!

Voor mij hoort bij feest eten, dus de afgelopen week passeerde allerlei lekkers de revue. De Dames wilden (hoe kan het ook anders) Japans, Manlief weer eens ouderwetse Hollandse happen en hapjes en ik? Ik wist het niet. Inmiddels was het al vrijdag en geheel tegen mijn gebruikelijke van-te-voren geregel had ik nog steeds niets! Niets bedacht, niets gekocht en niets idee... 's Middags met een aantal kookboeken ter inspiratie in het zonnetje en uiteindelijk werd het Italiaans.

Natuurlijk de gebruikelijke salumi, mortadella en parmaham (ook met meloen), de tomaatjes met buffelmozzarella en basilicum en ingemaakte artisjokken, zongedroogde tomaten (tja, uit een potje, te weinig zon!) en gegrilde plakken aubergine. Als liefhebster van Italiaanse kazen moest daar natuurlijk ook het een en ander van op tafel. Parmezan, Taleggio, zachte Gorgonzola, Roccolo en Tuma.

Lekker makkelijk, van die happen, maar er werd ook nog wel wat echt gekookt. Samen met Dame 1 maakte ik 's ochtends de saus voor de vitello tonnato, de courgettesoep van Robin en een tomatensoep met veel basilicum. Verder een simpele pastasalade met paddestoelen en een rijstsalade. De laatste recept komt uit De Zilveren Lepel en is een gerechtje dat ik zeker in de zomer nog eens ga maken. Eenvoud... maar een paar ingredienten en het is goed.

Het is prettig om zo ongeveer alles te hebben voorbereid, zodat je op het feest zelf eigenlijk niks meer hoeft te doen en je kan vermaken met vermakelijke gasten en heerlijke wijn (ik heb me klem gezopen aan de Pinot Grigio Alto Adige). Ik had dus hulp van Dame 1, maar voor het opmaken van de schalen, het pouleren van de glazen en al die andere klusjes had ik versterking van mijn keukenmeneren: Vriendje en Papa, die met veel plezier met ansjovisjes, bolletjes meloen en parmaham en al het andere lekkers aan de slag gingen om het mooi op de schalen te krijgen.

Er werd flink gegeten en nog flinker gedronken, veel gelachen en gepraat. En ik werd flink verwend. En zo hoort dat bij een verjaardagsfeestje!

Recept Rijstsalade met garnalen
(Riso in insalata ai gamberetti, De Zilveren Lepel)

Kook (350 gram) langkorrelige rijst gaar in water en zout. Uit laten lekken en afspoelen met koud water. Roer (3 el.) olijfolie door het sap van (1) citroen en breng op smaak met pezo. Doe (200 gram gare, gepelde) garnalen, (3 el fijngehakte, verse) bladpeterselie en (8 in reepjes gesneden blaadjes) basilicum bij de rijst en giet er het olie/citroenmengsel bij. Voorzichtig husselen. Beboter een kom, schep de rijst er in en druk aan. Wegzetten in de koelkast. Voor het opdienen storten op een schaal.

Labels: hapjes, Italiaans

Pizza in de herkansing

Na de misser van vorige week vonden we dat de pizza toch in de herkansing moest. Dus uit school gekomen maakten Dame 2 en ik pizzadeeg. Ik had een ander recept uitgekozen en Dame 2 vond dat het lekker kneedde. Niet van die derrie als de eerste keer.

Ik kan best wel leuk koken en bakken, maar soms heb ik van die dagen dat alles misloopt en aangezien het de vorige keer zo fout was gegaan, had ik als noodoplossing nog een pak kant-en-klaar-pizza-deeg van een of andere dokter meegenomen. Je weet maar nooit.

Het resultaat mocht er zijn: twee vierkante pizza's met voor iedereen een eigen stuk belegd naar keuze.

Helaas hadden we niet genoeg deeg gemaakt en moet het kant-en-klare-deeg aangebroken worden. Helaas, ja: het was niet te vreten!

Labels: Dames, Italiaans

Oh ja, deeg!

Oh ja, het deeg van gisteren. Het was tot vanmiddag nog steeds niet de koelkast uitgebulbt. Ik heb het in de oven gedaan en nu hebben we brood. Het smaakte goed en ziet er goed uit, toch?

Labels: brood, Italiaans

De Dames en koken - update dag 2

Tja, wat zal ik er eens van zeggen. Net als Meneer Wateetons hebben wij wel eens een ah shit-moment. Nu vind ik het wel leuk om dat soort momenten van anderen te lezen, maar eigen momenten zijn toch minder!

Allereerst kwam vriendin met kids niet. Dat is niet zo erg: zonder hen zou pizza's maken net zo leuk zijn. Dus gingen de meiden aan de slag. En deze keer had mama zich niet aan het recept gehouden. Tja, mama's doen ook wel eens iets niet goed!

Je ziet het al: het werd een geklodder van jewelste! En eindigde met een bol deeg die maar bleef rijzen en rijzen... Sterker nog; het is nog niet ge-eindigd. We besloten de pizza maar te skippen en aangezien het dinsdag was (dinsdag is hier thuis patat-dag) hebben we dat maar gegeten. (overigens wel een goede test voor mij: ik heb geen last meer van patat en broodjes frikandel speciaal!).

Die bol deeg... ik vond het zonde om het weg te gooien en heb hem in de koelkast gezet. Wel met van die angstbeelden dat als ik de koelkast zou opendoen, er een lading gerezen deeg uit zou komen golven. Gelukkig was dat zojuist niet het geval. Dat zou wel een afschuwelijk ah shit moment zijn geweest!

Overigens heeft Dame 2 besloten om vandaag steak tartare te gaan eten. Niet echt koken, maar wel veel snijden. Spannend!

Labels: Dames, hoofdgerecht, Italiaans, mislukt

Macaroni

Ikzelf ben dus gek op pasta's in allerlei vormen, maten, smaken, met of zonder vulling enzovoort. Hier in huis echter werd alleen maar spaghetti geblieft. Macaroni? He gatver! (Ik snap dat niet, want pasta is pasta. Het zal wel iets te maken hebben met mondgevoel ofzo) En als goed huismoeder maak ik klaar wat vader lekker vindt en houd ik rekening met wat kinders lusten.

Totdat... we op een mooie, zonnige dag in Sirmione aan het Gardameer kwamen. We gingen het Castello Scaligero bekijken, aten ijs en gingen lunchen bij Ristorante Grifone. Wat hebben we daar heerlijk gegeten! Ikzelf had o.a. coquilles met tijm. Een heel bijzonder lekkere combinatie die ik zeker zelf ook ga maken.

De Dames gingen voor de macaroni met een verse tomatensaus met basilicum. Op hun bord kwamen overheerlijke penne met een nog lekkerder saus. "Is dit macaroni?" vroeg manlief. "Ja, maar je zegt altijd dat je dat niet lust." "Ja, maar dit lust ik wel! Ik bedoelde met macaroni altijd die kleine wriemeldingetjes die ik vroeger thuis te eten kreeg, met smac of hamblokjes. Nou, die wriemeldingetjes (de elleboogjes van Honig) die moet ik ook niet, maar penne met een goeie tomatensaus echt wel.

En nu eten we dus gewoon macaroni... Uitje fruiten, knoflook en stukjes selderij erbij en twee blikken tomatenstukjes. Lekker laten sudderen. Minigehaktballetjes en gebakken champignons toevoegen en klaar is mama.

Labels: Italiaans, pasta

Frantoio Avanzi olio extravergine di oliva D.O.P.

Je kan toch bijna niet uit Italie terugkomen zonder goede olijfolie!
Rond het Gardameer wordt niet heel veel olijfolie geproduceerd; in die regio's gebruikt men voor het koken eerder boter en reuzel. Toch is er een eeuwenoude traditie van het produceren van olijfolie. Het microklimaat dat rond het Gardameer heerst is zeer gunstig voor de groei van olijven.
De extravergine olie van de eerste koude persing heeft het D.O.P. certificaat. D.O.P. staat voor Denominazione Origine Protetta. Dit certificaat wordt afgegeven door de Europese Unie. Een D.O.P. voor olijfolie betekent dat de gebruikte olijven van streng gecontroleerde boomgaarden van rond het Gardameer komen en dat de olijfolie wordt geproduceerd volgens voorgegechreven procedures, maar volgens lokaal gebruik.

Zo dus ook de olie van Avanzi.
Avanzi heeft eigen gaarden waar verschillende soorten olijven op worden geteeld, zoals Casaliva, Frantoio, Leccino en Pendolino. Vanaf 20 oktober tot eind november worden deze olijven geoogst en direct op dezelfde dag nog koud geperst met behulp van de traditionele stenen persen. Ook het filteren gebeurt op de traditionele manier; met behulp van katoen.
Het resultaat is een groene (door het aanwezige chlorofyl), lichte, fruitige olijfolie. Heerlijk is salades en over gegerild vlees, vis en groenten.

Labels: Italiaans, vakantie

Lasagne alla Bolognese

Over het algemeen ben ik hier thuis van het voer. Ik bedenk, boodschap en kook. Maar heel soms zwaait manlief de pollepel. Zijn favoriete gerecht om te maken is Spaghetti Bolognese. En dan moet je niet denkn dat hij zich er gemakkelijk vanaf maakt. Alles gaat op een bepaalde manier de pan in en daar mag ik me niet mee bemoeien. Lekker toch? Helemaal wanneer de spaghetti weer overheerlijk smaakt. Ik zal hem eens vragen om zijn recept publiek te maken, want het smaakt toch anders dan wanneer ik het maak! Het ene fijne is dat er voor me wordt gekookt. Dat gebeurt niet zo vaak, dus als dat gebeurt, dan geniet ik dubbel. Het andere fijne is, dat manlief altijd een enorme pan saus maakt. Wat over is verdwijnt dus altijd in de vriezer en dat is altijd handig.

Zoals ook vandaag bleek. Op mijn beeldscherm staat een weerdingetje van Google. Daarop staat de temperatuur in Den Haag. Die was vanochtend dus prut: 12 graden stond er in mijn beeldscherm. Dat Google dingetje kan je ook voor andere plaatsen instellen, dus deed ik klik en daar verscheen het: Brescia 24 graden. Ik was direct weer in vakantiestemming en besloot dus Lasagne te gaan eten. En toen kwam die bak uit de vriezer goed van pas.

Als ik in een goede bui ben, wil ik wel zelf pasta draaien. Die goede bui had ik wel, maar met het vakantiestemming gevoel kwam ook een ik-moet-nog-zoveel-doen-gevoel, dus geen zelfgemaakte pasta. De supermarkt hier verkoopt geen verse pasta, dus vandaag gedroogde pasta. Voorheen liep ik altijd te stoeien met die vellen; ze bleven altijd veel te hard, ondanks dat er op het pak stond dat ze niet voorgekookt hoefden te worden. Toen een keer de saus wat waterig was, bleek dat de oplossing, want de lasagne was perfect.

Eigenlijk is het meeste werk aan de lasagne de Bolognese saus, want een bechamelsaus zit zo in elkaar. Ik kan daar wel een recept van opschrijven, maar in de eerste plaats is het overal te vinden en in de tweede plaats doe ik maar wat: klontje boter, lepel bloem, oh, nog een lepeltje bloem erbij. Laten garen, melk erbij, roeren, nog een beetje melk of niet, peper, zout en nootmuskaat. En klaar is Chris.

En dan laagjes in de schaal: bechamel, lasagne, bolognese, veel kaas, bechamel tot de schaal vol is. En dan in de oven. Lekker lang en niet al te heet.

Labels: hoofdgerecht, Italiaans, pasta

De koningin van Lombardije...

Het is vakantie! De Dames hebben hun rapporten binnen en zijn allebei weer een groep verder. Dame 2 is afgelopen zaterdag voor een week vertrokken naar het Hockeykamp (het ging even gepaard met wat tranen, maar op een fotootje op de site van HBS zag ik een lachend, boksend dametje, dus dat komt allemaal wel goed).
Dame 1 bivakkeerde afgelopen weekend gewoon thuis, maar samen met opa en vriendin, want wij waren heerlijk een dagje naar Brussel.

We boffen wel met opa Piet en Anna, want ze komen op de beestenboel passen, zodat we op vakantie kunnen. We zaten behoorlijk met de honden in onze maag (jaja, dat is onze eigen schuld; dat weet je wanneer je honden hebt), want we durven Hendrik niet meer naar een pension te brengen; hij wordt dit jaar 11 en heeft voor een Berner Sennen dus best wel een respectabele leeftijd! Maar dat is dus opgelost!
En dus kan de "vakantie-stress" beginnen. Gelukkig ben ik niet zo'n stress-kip en los van wat noodzakelijke dingen die geregeld moeten worden (Dames bijschrijven in mijn paspoort, hondenvoer regelen) geloof ik het allemaal wel!

Maar wat ben ik blij! Het is toch al weer een aantal jaren geleden dat ik in Italie ben geweest. Ik hou zo van de Italiaanse keuken! Al dat lekkers uit de regio Lombardije en de omliggende regio's. Gorgonzola, Taleggio, Salame di Milano, Panettone, Amaretto, Campari, Risotto. Er gaat zeker wat in de achterbak mee op de terugreis (al zijn wij niet zo happig op olijfolie; tijdens onze vorige reis knapte een van de kurken van een fles olijfolie. Ik kan je vertellen dat je geen olijfolie meer kan zien, proeven en vooral ruiken na een rit met een van olijfolie doordrenkte achterbak vanuit Toscane).

Om alvast in de stemming te komen, maak ik vanavond Risotto alla Milanese.

Labels: Italiaans

30 mei 2009

Zoete inval

14 augustus 2008

Terug van weggeweest...

19 maart 2008

Italiaanse happen

8 maart 2008

Pizza in de herkansing

28 februari 2008

Oh ja, deeg!

27 februari 2008

De Dames en koken - update dag 2

29 augustus 2007

Macaroni

25 augustus 2007

Frantoio Avanzi olio extravergine di oliva D.O.P.

30 juli 2007

Lasagne alla Bolognese

23 juli 2007

De koningin van Lombardije...

Vorige berichten

Archieven