Chriskras

Gijs was grijs, al heel jong werd hij grijs. Eerst zijn poten, toen zijn snuit en telkens werd hij grijzer. Zoals ook eigenlijk bij een oude man hoort.

Gijs was een kneus. Al met 6 maanden had hij zijn eerste operatie wegens incongruentie (een vorm van ED) achter de kiezen, of eigelijk achter de ellebogen. Daarna liep hij moeilijk en eigenlijk had hij altijd pijn. Er waren dagen dat hij niet kon lopen. Er waren dagen dat we dachten dat z'n hart het zou begeven. Hij ging bijna dood aan een maiskolf die klem zat in zijn maag/darmkanaal, Grappa perforeerde zijn oren en een van zijn hoektanden brak af. Steeds vaker had hij slechte dagen en liep moeilijk of zat apatisch voor zich uit te staren.

Gijs was vrolijk en vriendelijk. Er bestond geen vrolijker hond op de hele wereld. Ondanks alle pijn huppelde hij altijd gezellig mee door het bos en alle honden werden vrolijk begroet. Helaas zijn niet alle honden zo vrolijk en open en kwam het dus regelmatig aan op een confrontatie. Ondanks alls pijn bleef hij stoeien met Grappa. In alle jaren dat hij bij ons was heb ik hem twee keer horen grommen. De 1e keer schrok hij er zelf ook van. De tweede keer was gisteren bij de dierenarts.

Dag grijs vriendje...

Labels: Gijs

Pasen... en overal staan bakken met chocolade-eitjes. Ook bij ons. De melkchoclade en witte eitjes zijn favoriet bij de Dames. Manlief eet het liefst de pure en ik heel af en toe een witte. Het is ook niet verwonderlijk dat de restanten in de bak eitjes voornamelijk puur en wat wit zijn.

Chocolade is een wonderlijk goedje waar al heel wat boeken over zijn vol geschreven. Het bevat diverse stoffen zoals neurotransmitters β-fenylethylamine, dopamine, serotonine en endorfine,cafeine, theobromine en anandamide. Door deze stoffen is het idee ontstaan dat chocolade een stimulerend effect heeft op de hersenen en dat het verslavend zou zijn. Je moet hier echter wel enorme hoeveelheden pure chocolade voor eten.

Een van de stoffen die chocolade dus bevat is theobromine. Deze stof wordt o.a. gebruikt in medicijnen zoals een plaspil. Hoe puurder de chocolade, hoe meer theobromine deze bevat. Zo bevat melkchocolade per gram 1,5-2,2 mg en puur 4,5-16 mg. Die theobromine bezorgt ons vandaag een probleem. Theobromine is namelijk giftig voor honden (en katten, paarden en fretten). Hun stofwisseling kan theobromine niet omzetten. Dit heeft tot gevolg dat de stof een hele tijd blijft circuleren in hun bloedsomloop. Dit heeft invloed op het hart, het centraal zenuwstelsel en de nieren.

Een grotere hond, zoals onze labrador Gijs, kan aardig wat chocolade oppeuzelen voordat hij last krijgt van toxische verschijnselen. In het verleden hebben Gijs en ook onze Hendrik nog wel eens chocolade gejat, maar door hun afmetingen en dus gewicht had dat weinig tot geen effect. Van het internet komt een voorbeeldje:

Melkchocolade bevat ongeveer 44 milligram theobromine per 25gr. Donkere chocolade kan echter tot 390 milligram per 25gr bevatten! Tijd voor een theoretische rekensom:

Een Labrador weegt gemiddeld 32kg; 4800 milligram theobromine veroorzaakt een toxische reaktie.
Een reep Cote d Or fondant weegt 100gr en bevat 1560 milligram theobromine.
Onze Lab moet dus meer dan 3 repen Cote d Or fondant oppeuzelen om toxische verschijnselen te krijgen

Helaas hebben we tegenwoordig ook een klein hondje, Grappa. En Grappa kan overal op, onder en in. Vannacht heeft hij de bak met voornamelijk pure eitjes gevonden en er een heleboel opgegeten. Bij een hondje van het formaat van Grappa kan zon 40 gram pure chocolade dodelijk zijn. Dat zijn niet veel eitjes, heb ik gewogen op mijn weegschaal, een stuk of vier, vijf. Symptomen voor vergiftiging zijn urineverlies, hijgen, verhoogde hartslag en nog wat ellende. Manlief en Dame 1 gingen dus zojuist naar de (spoed)dierenarts. Voor Gijs is het niet zo'n probleem, maar voor Grappa dus wel. Nu is het afwachten...

Labels: chocolade, Gijs, Grappa

13 juni 2009

Grijze Gijs

24 maart 2008

Chocolade-eitjes

Vorige berichten

Archieven