alles ok
(in eerste instantie abusievelijk door Chris op een heel ander weblog gepost:)
Met de inhoud van het hoofd van Robin is alles ok! Gelukkig... daar hoeven we ons dus verder niet druk om te maken.

Volgens ons gaat ze heel langzaam vooruit, dus de afspraak met de neuroloog is om het weer 2 weken aan te kijken. Ik hoop dat het de komende 2 weken dus enorm verbeterd.

Gijs is ok, hij eet weer wat en is redelijk blij.
Ik ben moe... zou wel de hele dag kunnen slapen, maar ja, het is woensdag dus vanmiddag lopen de dames hier rond.
gepost door rob om 17:01

 
Gijs...
Gelukkig is hij weer thuis!

Vanochtend is hij geopereerd; een open darm operatie. Het resultaat was een flink stuk maïskolf dat we ook nog mee naar huis mochten nemen (maar dat vonden we niet zo lekker) dat een verstopping had veroorzaakt. Weggehaald en nu loopt ie weer vrolijk kwispelend rond. Nog niet helemaal gelukkig (de pijnstillers en antibiotica staan klaar), maar dat is niet zo raar met zo'n joekel van een litteken. Wel een moderne hond nu; ook een kaal geslachtsdeel.

Dat hebben we dus weer gehad! Nog even aankijken hoe het hersteld.

Morgen dus weer verder met het herstel van Robin. Dat zal vast wel goed gaan!

Ja mam, we blijven positief. Ja kan toch niet zomaar het bijltje erbij neergooien?
Volgend jaar lachen we erom!

gepost door chris om 23:01

 
Er zijn natuurlijk nog veel meer dokters...
zo heb je ook dierendokters en die hadden we nog niet gehad! Nu dus wel...
Gijs is er nu. Afgelopen weekend begon hij te kotsen en dat hield niet meer op, dus vertrok Rob gister naar de zoveelste dokter.
Verstopping ergens tussen zijn maag en darmen en door al het kotsen uitgedroogd. Hij moest er vannacht blijven en kreeg vocht toegediend.
Vanochtend even gebeld en het ging wel goed. Zometeen wordt hij verder onderzocht en dan krijgen we te horen of Gijs geopereerd moet worden of niet...

Met Rob z'n rug gaat het beter. Dat is fijn!
En bij Robin lijkt het alsof er een verbetering te zien is, en dat is nog fijner. Morgen daarover meer, want dan hebben we weer een afspraak met de neuroloog.

En met mij? Ik probeer rustig aan te doen en red het allemaal redelijk goed. Soms wel erg moe en dan merk ik dat bijvoorbeeld schrijven een probleem wordt.

gepost door chris om 08:32

 
Teveel...
Nee, niks laten horen de afgelopen maand. Niet echt interessant hè, zo'n log. Maar het was teveel allemaal en ik had ook geen zin om iedereen op te zadelen met het volgende interessante ziektegeval in de familie. Want het houdt niet op, lijtk het wel!

Vorige maand met Daan naar de oogarts geweest, wat resulteerde in een bril. Ik ken geen kind dat met zoveel plezier en trots haar bril draagt!

En verder ellende met Robin. Ja, ellende. En ondanks dat het allemaal al niet prettig was, begin ik me nu wel zorgen te maken. Robin was ziek vorige maand. Niet lekker, bulten, opgezette klieren. Dus naar de dokter. Geen reden voor paniek, maar het ging niet over, dus een week later weer naar de dokter. Nog even aankijken...

Maar op 3 september bleek dat het toch fout was: ik haalde haar uit school en de linkerhelft van haar gezicht hing op half 7. Dat was het begin van allerlei onderzoeken: de dokter stuurde ons door naar het JKZ en daar werd "Bells parese" geconstateerd, oftewel aangezichtsverlamming. Een ontsteking van de zevende zenuw in het gezicht die dus je mond en oog (plus wat andere kleine stukjes) lamlegt. De ontsteking kan ontstaan door bijvoorbeeld een virus. Schrikken dus. Opgezadeld met allemaal kuren, oogdruppels en pleisters om het oog af te plakken gingen we verder. Oogarts, KNO arts, neuroloog...

Vorige week hadden we een afspraak met de neuroloog. Het zou deze week toch wel beter moeten gaan en voor de zekerheid een bloedonderzoek. Vandaag waren we er weer. Het bloed is allemaal goed, geen virus te bekennen, geen lyme en andere enge dingen, maar ze zag geen verbetering. Wij ook niet echt. Ook heeft Robin nu rare uitslag op haar knieën en elleboog. Volgende stap: MRI scan, die we dus vanmiddag hebben gehad. Ik mocht niet mee naar binnen vanwege de clip die geplaatst is bij de hersenbloeding, dus dapper als ze is deed ze alles alleen. Ik ben trots op haar!

Aanstaande woensdag weer een afspraak: dermatoloog gecombineerd met de neuroloog die dan hopelijk alles weet van de scan.

We blijven hopen op een fikse verbetering, maar tot nog toe blijft die dus uit.

Verder gaan we hier gewoon door en ik zit eigenlijk al met spanning te wachten wanneer we nu eens naar het Bronovo of Antoniushoeve kunnen (de afgelopen maand zijn Westeinde, JKZ, Rode Kruis en Leyenburg al de revue gepasseerd) en voor welke soort voor ons nog onbekende arts. Ik kreeg al de zenuwen toen Rob vanochtend belde dat het in z'n rug geschoten was!

Tussendoor doe ik nog wat tentamens, want het is weer begonnen. In ieder geval positief dat ik mijn 9 voor leerpsychologie binnen heb!

gepost door chris om 20:30